<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!-- generator="wordpress/1.5.1-alpha" -->
<rss version="2.0" 
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
>

<channel>
	<title>Joke 4 Everyone!</title>
	<link>http://trajoke.blogsome.com</link>
	<description>រឿង​កំប្លែង​សម្រាប់​គ្រប់គ្នា!!!</description>
	<pubDate>Fri, 20 Jun 2008 01:41:39 +0000</pubDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=1.5.1-alpha</generator>
	<language>en</language>

		<item>
		<title>អាចោរម្រាយ</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/20/p374/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/20/p374/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 20 Jun 2008 01:41:39 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/20/p374/</guid>
		<description><![CDATA[	មីង​ក្រូត​ជាមនុស្ស​ដែល​ពូកែ​ខាង​ជេរម្រាយ​រក​លេខ​ដាក់​គ្មាន&nbsp;។ ជេរ​ប្តី​ក៏​អាចោរម្រាយ ជេរកូន​ក៏​អាចោរម្រាយ&#8230;ថ្ងៃណា​ក៏​អាចោរម្រាយ​ដែរ&nbsp;។ថ្ងៃ​នេះ​ពេល​មិត្តភ័ក្ដិ​ប្ដី​គាត់​មក​លេង មីងក្រូត​មិនដឹង​ជា​ទាស់​ចិត្ត​អ្វី ក៏​ស្រែក​ជេរប្ដី​ថា អាចោរម្រាយ ចំពោះ​មុខ​ភ្ញៀវ ប្ដី​គាត់​ខឹង​ណាស់ ក៏​ស្ទុះ​ទៅ​ដាក់​មួយ​ដៃ​ផូង&nbsp;។ មីងក្រូត​អុកគូថ​ទៅ​ដី រួច​ស្រែក&nbsp;៖ 
-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; អាចោរម្រាយ&#8230;
	រួច​ក៏​ដួល​សន្លប់&nbsp;។ មិត្តភ័ក្តិ និង​ប្ដី​ភ័យ​ណាស់​រត់​ទៅ​រក​ប្រេង​កូឡា ​លាប​រឹត ធ្វើ​ចលនា​ឲ្យ​បេះដូង​ដើរ​ស្រួល មួយ​សន្ទុះក្រោយ​មក​ មីងក្រូត បើក​ភ្នែក​ព្រឹមៗ&#8230;​រួច​គាត់​ស្ទុះ​ងើប ហើយ​ស្រែក៖
	-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; អាចោរម្រាយ
	-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; !!!???
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>មីង​ក្រូត​ជាមនុស្ស​ដែល​ពូកែ​ខាង​ជេរម្រាយ​រក​លេខ​ដាក់​គ្មាន&nbsp;។ ជេរ​ប្តី​ក៏​អាចោរម្រាយ ជេរកូន​ក៏​អាចោរម្រាយ&#8230;ថ្ងៃណា​ក៏​អាចោរម្រាយ​ដែរ&nbsp;។<span>ថ្ងៃ​នេះ​ពេល​មិត្តភ័ក្ដិ​ប្ដី​គាត់​មក​លេង មីងក្រូត​មិនដឹង​ជា​ទាស់​ចិត្ត​អ្វី ក៏​ស្រែក​ជេរប្ដី​ថា អាចោរម្រាយ ចំពោះ​មុខ​ភ្ញៀវ ប្ដី​គាត់​ខឹង​ណាស់ ក៏​ស្ទុះ​ទៅ​ដាក់​មួយ​ដៃ​ផូង&nbsp;។ មីងក្រូត​អុកគូថ​ទៅ​ដី រួច​ស្រែក&nbsp;៖ </span><br />
<p class="MsoNormal"><!--[if !supportLists]-->-<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><!--[endif]--><span>អាចោរម្រាយ&#8230;</span></p>
	<p class="MsoNormal"><span>រួច​ក៏​ដួល​សន្លប់&nbsp;។ មិត្តភ័ក្តិ និង​ប្ដី​ភ័យ​ណាស់​រត់​ទៅ​រក​ប្រេង​កូឡា ​លាប​រឹត ធ្វើ​ចលនា​ឲ្យ​បេះដូង​ដើរ​ស្រួល មួយ​សន្ទុះក្រោយ​មក​ មីងក្រូត បើក​ភ្នែក​ព្រឹមៗ&#8230;​រួច​គាត់​ស្ទុះ​ងើប ហើយ​ស្រែក៖</span></p>
	<p class="MsoNormal"><!--[if !supportLists]-->-<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><!--[endif]--><span>អាចោរម្រាយ</span></p>
	<p class="MsoNormal">-<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><!--[endif]--><span>!!!???</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/20/p374/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>គាត់ចូលចិត្តអ្វី?</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/17/p373/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/17/p373/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 17 Jun 2008 01:40:10 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/17/p373/</guid>
		<description><![CDATA[	ឧកញ៉ា&nbsp;៖ លោក​ជំទាវ​មក​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​ទាំង​ព្រឹក​មាន​ការ​អ្វី​ដែរ?ជំទាវ&nbsp;៖ តើ​លោក​ឧកញ៉ា​អាច​ដឹង​ទេ​ថា មូលហេតុ​អ្វី​ដែល​ប្ដី​ខ្ញុំ​មិន​សូវ​បាយ​ផ្ទះ?ឧកញ៉ា&nbsp;៖ អា​ព្រើល​ជា​ពួក​ម៉ាក​ខ្ញុំ​តាំង​ពី​នៅរៀន​ម្លេះ រឿង​អី​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​នោះ&#8230;ជំទាវ&nbsp;៖ សូម​លោក​ជួយ​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ផង ក្រែង​ខ្ញុំ​មាន​វិធី​អាច​ជួយ​កែ​កុន​គាត់​បាន!ឧកញ៉ា&nbsp;៖ ឆ្នាំនេះ​អាព្រើល និង​ខ្ញុំ​អាយុ​ ៦៥​ឆ្នាំ​ហើយ វា​និង​ខ្ញុំ​ប្រៀប​បាន​ដូច​ជា​គោ​ចាស់​អញ្ចឹង គឺ​ចូល​ចិត្ត​តែ​ស្មៅ​ខ្ចីៗ​ណ៎ា&#8230;​លោកជំទាវ!ជំទាវ&nbsp;៖ អូ! អញ្ចឹង​ទេឬ? គាត់​បាក់​ធ្មេញ​មុខ​អស់​ដូច​គោ​មែន ចាំ​ទៅ​ដល់​ផ្ទះ ខ្ញុំ​នឹង​ទៅ​ទិញស្មៅ​ទន្សាយ​ទុកឲ្យ​គាត់​ស៊ី កុំ​ឲ្យ​គាត់​ពិបាក​ទៅ​រក​ស៊ី​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ទៀត!ឧកញ៉ា&nbsp;៖ ទេ! លោក​ជំទាវ&#8230;កុំ&#8230;កុំ&#8230;
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p class="MsoNormal">ឧកញ៉ា&nbsp;៖ លោក​ជំទាវ​មក​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​ទាំង​ព្រឹក​មាន​ការ​អ្វី​ដែរ?<br />ជំទាវ&nbsp;៖ តើ​លោក​ឧកញ៉ា​អាច​ដឹង​ទេ​ថា មូលហេតុ​អ្វី​ដែល​ប្ដី​ខ្ញុំ​មិន​សូវ​បាយ​ផ្ទះ?<br /><span>ឧកញ៉ា&nbsp;៖ អា​ព្រើល​ជា​ពួក​ម៉ាក​ខ្ញុំ​តាំង​ពី​នៅរៀន​ម្លេះ រឿង​អី​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​នោះ&#8230;<br />ជំទាវ&nbsp;៖ សូម​លោក​ជួយ​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ផង ក្រែង​ខ្ញុំ​មាន​វិធី​អាច​ជួយ​កែ​កុន​គាត់​បាន!<br />ឧកញ៉ា&nbsp;៖ ឆ្នាំនេះ​អាព្រើល និង​ខ្ញុំ​អាយុ​ ៦៥​ឆ្នាំ​ហើយ វា​និង​ខ្ញុំ​ប្រៀប​បាន​ដូច​ជា​គោ​ចាស់​អញ្ចឹង គឺ​ចូល​ចិត្ត​តែ​ស្មៅ​ខ្ចីៗ​ណ៎ា&#8230;​លោកជំទាវ!<br />ជំទាវ&nbsp;៖ អូ! អញ្ចឹង​ទេឬ? គាត់​បាក់​ធ្មេញ​មុខ​អស់​ដូច​គោ​មែន ចាំ​ទៅ​ដល់​ផ្ទះ ខ្ញុំ​នឹង​ទៅ​ទិញស្មៅ​ទន្សាយ​ទុកឲ្យ​គាត់​ស៊ី កុំ​ឲ្យ​គាត់​ពិបាក​ទៅ​រក​ស៊ី​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ទៀត!<br />ឧកញ៉ា&nbsp;៖ ទេ! លោក​ជំទាវ&#8230;កុំ&#8230;កុំ&#8230;</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/17/p373/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>គ្មាន​វាចា​នឹង​ថ្លែង</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/13/p372/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/13/p372/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 13 Jun 2008 01:39:05 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/13/p372/</guid>
		<description><![CDATA[	លោកគ្រូ​ចំណូល​គាត់​ចូល​ចិត្ត​កីឡា​ណាស់ ថ្ងៃ​នេះ​នៅ​ក្នុង​ថ្នាក់​រៀន គាត់​បាន​ឲ្យ​សិស្ស​សរសេរ​ពី​ចំណាប់អារម្មណ៍​ស្ដី​អំពី​កីឡា​បាល់ទាត់​មួយ​ក្រុម&nbsp;។លោកគ្រូ&nbsp;៖ តើ​ប្អូនៗ​ធ្លាប់​មើល​ការ​ប្រកួត​បាល់ទាត់​ទេ?សិស្ស ក&nbsp;៖ បាទ! លោកគ្រូ ធ្លាប់!លោកគ្រូ&nbsp;៖ បើ​ដូច្នេះ​សូម​ប្អូនៗរៀប​រាប់​អំពី​លទ្ធផល​នៃការ​ប្រកួតរបស់​ក្រុម​​នីមួយៗ ដែល​ប្អូន​ធ្លាប់​ទៅ​ទស្សនា!សិស្ស​ម្នាក់ៗ​រៀបរាប់​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ នៅ​សល់​តែ​ប្លោក​វា​ក្រោក​ឈរ​ អេះ​ក្បាល&nbsp;។លោកគ្រូ&nbsp;៖ ម៉េច​ក៏​ប្អូន​មិន​រៀបរាប់&#8230;?ប្លោក&nbsp;៖ រៀប​រាប់​អត់​ចេញទេ​លោកគ្រូ&#8230;លោកគ្រូ&nbsp;៖ ម៉េច​អញ្ចឹង?ប្លោក&nbsp;៖ ព្រោះ​ពេល​កំពុង​ប្រកួត ខ្ញុំ​កើត​ខ្យល់គ អត់​បាន​តាម​ដាន!លោកគ្រូ&nbsp;៖ ???
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p class="MsoNormal"><span>លោកគ្រូ​ចំណូល​គាត់​ចូល​ចិត្ត​កីឡា​ណាស់ ថ្ងៃ​នេះ​នៅ​ក្នុង​ថ្នាក់​រៀន គាត់​បាន​ឲ្យ​សិស្ស​សរសេរ​ពី​ចំណាប់អារម្មណ៍​ស្ដី​អំពី​កីឡា​បាល់ទាត់​មួយ​ក្រុម&nbsp;។</span><span><br />លោកគ្រូ&nbsp;៖ តើ​ប្អូនៗ​ធ្លាប់​មើល​ការ​ប្រកួត​បាល់ទាត់​ទេ?<br />សិស្ស ក&nbsp;៖ បាទ! លោកគ្រូ ធ្លាប់!<br />លោកគ្រូ&nbsp;៖ បើ​ដូច្នេះ​សូម​ប្អូនៗរៀប​រាប់​អំពី​លទ្ធផល​នៃការ​ប្រកួតរបស់​ក្រុម​​នីមួយៗ ដែល​ប្អូន​ធ្លាប់​ទៅ​ទស្សនា!<br />សិស្ស​ម្នាក់ៗ​រៀបរាប់​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ នៅ​សល់​តែ​ប្លោក​វា​ក្រោក​ឈរ​ អេះ​ក្បាល&nbsp;។<br />លោកគ្រូ&nbsp;៖ ម៉េច​ក៏​ប្អូន​មិន​រៀបរាប់&#8230;?<br />ប្លោក&nbsp;៖ រៀប​រាប់​អត់​ចេញទេ​លោកគ្រូ&#8230;<br />លោកគ្រូ&nbsp;៖ ម៉េច​អញ្ចឹង?<br />ប្លោក&nbsp;៖ ព្រោះ​ពេល​កំពុង​ប្រកួត ខ្ញុំ​កើត​ខ្យល់គ អត់​បាន​តាម​ដាន!<br />លោកគ្រូ&nbsp;៖ ???</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/13/p372/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>រក​ការងារ​ធ្វើ</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/11/p371/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/11/p371/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 11 Jun 2008 01:32:33 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/11/p371/</guid>
		<description><![CDATA[	ផ្លយ&nbsp;៖ សួស្ដី ផ្លូញ មួយ​រយៈ​នេះ​ដូច​ជា​មិន​សូវ​បាន​​ជួប​មុខ​ឯង?ផ្លូញ&nbsp;៖ តាំង​ពី​ទទួល​សញ្ញាប័ត្រ​មក​រត់​រក​ការងារ​ធ្វើ​មិន​បាន​សោះ​សំឡាញ់ផ្លយ&nbsp;៖ ក្រែង​ល៏ ឯង​រើស​រក​តែ​ការងារ​ល្អៗ បាន​ប្រាក់​ច្រើន​ទេ​ដឹង?ផ្លូញ&nbsp;៖ មិន​រើស​ណាស់ណា​ទេ ស្អី​ក៏​បាន ឲ្យ​តែ​ចំ​កន្លែង​ខ្លាញ់​ ល្មម​រស់​នៅ​សមរម្យ​ដូច​គេ​ដូច​ឯង​ទៅ​ជា​ការ​គ្រប់គ្រាន់​ណាស់​ហើយ&#8230;ផ្លយ&nbsp;៖ ចំ​កណ្ដាល​កៅឪ​ហើយ បង​ជីដូន​មួយ​គ្នា​ទើប​និង​បើក​ហាង​គុយ​ទាវ​ពិសេស គេ​ត្រូវ​ការ​អ្នក​លាង​ចាន ២-៣នាក់ ចំ​គ្នា​ជួយ​និយាយ​ឲ្យ&#8230;!ផ្លូញ&nbsp;៖ ពុទ្ធោ! ទីនោះ​ឬ កន្លែង​ខ្លាញ់&#8230;?ផ្លយ&nbsp;៖ !!!???
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p class="MsoNormal"><span>ផ្លយ&nbsp;៖ សួស្ដី ផ្លូញ មួយ​រយៈ​នេះ​ដូច​ជា​មិន​សូវ​បាន​​ជួប​មុខ​ឯង?</span><span><br />ផ្លូញ&nbsp;៖ តាំង​ពី​ទទួល​សញ្ញាប័ត្រ​មក​រត់​រក​ការងារ​ធ្វើ​មិន​បាន​សោះ​សំឡាញ់<br />ផ្លយ&nbsp;៖ ក្រែង​ល៏ ឯង​រើស​រក​តែ​ការងារ​ល្អៗ បាន​ប្រាក់​ច្រើន​ទេ​ដឹង?<br />ផ្លូញ&nbsp;៖ មិន​រើស​ណាស់ណា​ទេ ស្អី​ក៏​បាន ឲ្យ​តែ​ចំ​កន្លែង​ខ្លាញ់​ ល្មម​រស់​នៅ​សមរម្យ​ដូច​គេ​ដូច​ឯង​ទៅ​ជា​ការ​គ្រប់គ្រាន់​ណាស់​ហើយ&#8230;<br />ផ្លយ&nbsp;៖ ចំ​កណ្ដាល​កៅឪ​ហើយ បង​ជីដូន​មួយ​គ្នា​ទើប​និង​បើក​ហាង​គុយ​ទាវ​ពិសេស គេ​ត្រូវ​ការ​អ្នក​លាង​ចាន ២-៣នាក់ ចំ​គ្នា​ជួយ​និយាយ​ឲ្យ&#8230;!<br />ផ្លូញ&nbsp;៖ ពុទ្ធោ! ទីនោះ​ឬ កន្លែង​ខ្លាញ់&#8230;?<br />ផ្លយ&nbsp;៖ !!!???</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/11/p371/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>ចង់វែង</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/09/p370/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/09/p370/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 09 Jun 2008 01:30:11 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/09/p370/</guid>
		<description><![CDATA[	ក្នុង​ថ្នាក់​រៀន​មួយ​នា​ចុង​សប្ដាហ៍​នេះ​អ្នក​គ្រូ​បាន​ដើរ​ឆែក​មើល​ក្រចក​ដៃ​ជើង​របស់​សិស្ស​ដើម្បី​ដាក់​ពិន្ទុ លើ​វិញ្ញាសា​មួយ​ដែល​អ្នក​គ្រូ​បាន​កំណត់ថា &ldquo;អនាម័យ​នាំ​មក​នូវ​សុខភាព&rdquo;&#8230;
អ្នកគ្រូ&nbsp;៖ សុភី! កាត់​ខ្លី​បាន​ល្អណាស់ អ្នក​គ្រូ​ឲ្យ​ ១០ ពិន្ទុ!សុភី&nbsp;៖ អរគុណ​អ្នកគ្រូ!អ្នកគ្រូ&nbsp;៖ ឆ្លូញ ក៏​កាត់​បាន​ខ្លីដែរ តែ​ទុក​សក់​វែង​ពេក អ្នកគ្រូ​ឲ្យ ៨​ពិន្ទុ!ឆ្លួញ&nbsp;៖ អរគុណ​អ្នកគ្រូ!អ្នកគ្រូ&nbsp;៖ ចុះ​កល្យាណ ម៉េច​ក៏​ទុក​ក្រចក​វែង​ម្លេះ?កល្យាណ&nbsp;៖ ខ្ញុំ​ចង់​ទុក​ឲ្យ​វែង​ជាង​អ្នកគ្រូ! ព្រោះ​ក្រចក​អ្នកគ្រូ​មិន​សូវ​វែង​ផង ស្អាត​យ៉ាង​នេះ​ហើយ ចុះ​ទំរាំទុក​វែង​ជាង​នេះ​ទៀត&#8230;​អស់​ទាស់តែ​ម្ដង&#8230;អ្នកគ្រូ&nbsp;៖ !!!???
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><span>ក្នុង​ថ្នាក់​រៀន​មួយ​នា​ចុង​សប្ដាហ៍​នេះ​អ្នក​គ្រូ​បាន​ដើរ​ឆែក​មើល​ក្រចក​ដៃ​ជើង​របស់​សិស្ស​ដើម្បី​ដាក់​ពិន្ទុ លើ​វិញ្ញាសា​មួយ​ដែល​អ្នក​គ្រូ​បាន​កំណត់ថា &ldquo;អនាម័យ​នាំ​មក​នូវ​សុខភាព&rdquo;&#8230;</span><br />
<p class="MsoNormal"><span>អ្នកគ្រូ&nbsp;៖ សុភី! កាត់​ខ្លី​បាន​ល្អណាស់ អ្នក​គ្រូ​ឲ្យ​ ១០ ពិន្ទុ!<br />សុភី&nbsp;៖ អរគុណ​អ្នកគ្រូ!<br />អ្នកគ្រូ&nbsp;៖ ឆ្លូញ ក៏​កាត់​បាន​ខ្លីដែរ តែ​ទុក​សក់​វែង​ពេក អ្នកគ្រូ​ឲ្យ ៨​ពិន្ទុ!<br />ឆ្លួញ&nbsp;៖ អរគុណ​អ្នកគ្រូ!<br />អ្នកគ្រូ&nbsp;៖ ចុះ​កល្យាណ ម៉េច​ក៏​ទុក​ក្រចក​វែង​ម្លេះ?<br />កល្យាណ&nbsp;៖ ខ្ញុំ​ចង់​ទុក​ឲ្យ​វែង​ជាង​អ្នកគ្រូ! ព្រោះ​ក្រចក​អ្នកគ្រូ​មិន​សូវ​វែង​ផង ស្អាត​យ៉ាង​នេះ​ហើយ ចុះ​ទំរាំទុក​វែង​ជាង​នេះ​ទៀត&#8230;​អស់​ទាស់តែ​ម្ដង&#8230;<br />អ្នកគ្រូ&nbsp;៖ !!!???</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/09/p370/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>ប្រពន្ធ​អញ​កើត​អេដស៍!</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/07/p369/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/07/p369/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 07 Jun 2008 01:28:49 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/07/p369/</guid>
		<description><![CDATA[	ពីរនាក់​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ជា​អ្នក​កើត​អេដស៍ តែ​គេ​ស្រលាញ់​គ្នា​ រស់នៅ រកស៊ី​មានលុយ​មាន​កាក់​មាន​ផ្ទះ​សម្បែង​ធំ​គួរ​សម&#8230;​ថ្ងៃ​មួយ​ចោរ​ស្លៀក​លីអូ ចូល​មក​ប្លន់​ហើយ​ឃើញ​នាង​ជា​ប្រពន្ធ​ស្អាត ក៏​ចូល​ទៅ​ចាប់​រំលោភ&#8230;​ពេល​នោះ​បុរស​ជា​ប្ដី​ចេញ​មក​ទាន់​ក៏​សើច ហ៎ាស់ ហ៎ាស់ ហ៎ាស់!!!
	ចោរ​ស្រែក​សួរ&nbsp;៖ ម៉េច​ក៏ ឯង​សើច?ប្ដី​ឆ្លើយ&nbsp;៖ ព្រោះ​ឯង​រំលោភ​ប្រពន្ធ​អញ​ ដែល​ជា​អ្នក​កើត​អេដស៍!ចោរ​សើច​វិញ​ម្ដង&nbsp;៖ ហ៎ា&#8230;ហ៎ា&#8230;ហ៎ា&#8230;បុរស​ជាប្ដី​សួរ&nbsp;៖ ម៉េច​បាន​ជា​ឯង​សើច?ចោរ​ឆ្លើយ&nbsp;៖ ព្រោះ​មុន នឹង​រំលោភ​ប្រពន្ធ​ឯង​អញ​យក​ស្រោម​អនាម័យ​នៅ​លើ​ក្បាល​ដំណេក​ឯង​មក​ពាក់​រួច​ហើយ!បុរស​ជា​ប្ដី​សើច​វិញ​ម្ដង&nbsp;៖ ហ៎ាស់&#8230; ហ៎ាស់&#8230; ហ៎ាស់&#8230;ចោរ​ស្រែក​សួរ&nbsp;៖ ម៉េច​បាន​ជា​ឯង​សើច?បុរស​ឆ្លើយ&nbsp;៖ ព្រោះ​ស្រោម​អនាម័យ​ក្នុង​ប្រអប់​លើ​គ្រែ អញ​កាត់​ចុង​ចេញ​ទាំង​អស់!ចោរ&nbsp;៖ ពុទ្ធោ! ខ្មោច​ឪ ខ្មោច​ម៉ែ ជួយ​អញ​ផង! ម្ដង​នេះ​កើត​អេដស៍​ហើយ​អញ!
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p class="MsoNormal"><span>ពីរនាក់​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ជា​អ្នក​កើត​អេដស៍ តែ​គេ​ស្រលាញ់​គ្នា​ រស់នៅ រកស៊ី​មានលុយ​មាន​កាក់​មាន​ផ្ទះ​សម្បែង​ធំ​គួរ​សម&#8230;​ថ្ងៃ​មួយ​ចោរ​ស្លៀក​លីអូ ចូល​មក​ប្លន់​ហើយ​ឃើញ​នាង​ជា​ប្រពន្ធ​ស្អាត ក៏​ចូល​ទៅ​ចាប់​រំលោភ&#8230;​ពេល​នោះ​បុរស​ជា​ប្ដី​ចេញ​មក​ទាន់​ក៏​សើច ហ៎ាស់ ហ៎ាស់ ហ៎ាស់!!!</span></p>
	<p class="MsoNormal"><span>ចោរ​ស្រែក​សួរ&nbsp;៖ ម៉េច​ក៏ ឯង​សើច?<br />ប្ដី​ឆ្លើយ&nbsp;៖ ព្រោះ​ឯង​រំលោភ​ប្រពន្ធ​អញ​ ដែល​ជា​អ្នក​កើត​អេដស៍!<br />ចោរ​សើច​វិញ​ម្ដង&nbsp;៖ ហ៎ា&#8230;ហ៎ា&#8230;ហ៎ា&#8230;<br />បុរស​ជាប្ដី​សួរ&nbsp;៖ ម៉េច​បាន​ជា​ឯង​សើច?<br />ចោរ​ឆ្លើយ&nbsp;៖ ព្រោះ​មុន នឹង​រំលោភ​ប្រពន្ធ​ឯង​អញ​យក​ស្រោម​អនាម័យ​នៅ​លើ​ក្បាល​ដំណេក​ឯង​មក​ពាក់​រួច​ហើយ!<br />បុរស​ជា​ប្ដី​សើច​វិញ​ម្ដង&nbsp;៖ ហ៎ាស់&#8230; ហ៎ាស់&#8230; ហ៎ាស់&#8230;<br />ចោរ​ស្រែក​សួរ&nbsp;៖ ម៉េច​បាន​ជា​ឯង​សើច?<br />បុរស​ឆ្លើយ&nbsp;៖ ព្រោះ​ស្រោម​អនាម័យ​ក្នុង​ប្រអប់​លើ​គ្រែ អញ​កាត់​ចុង​ចេញ​ទាំង​អស់!<br />ចោរ&nbsp;៖ ពុទ្ធោ! ខ្មោច​ឪ ខ្មោច​ម៉ែ ជួយ​អញ​ផង! ម្ដង​នេះ​កើត​អេដស៍​ហើយ​អញ!</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/07/p369/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>គឺ​ឪពុក​ខ្ញុំ</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/06/p368/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/06/p368/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 06 Jun 2008 01:25:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/06/p368/</guid>
		<description><![CDATA[	អន្ទិត អក ជា​កូន​ពូ​ច្រូច ។ វា​បាន​ស្រលាញ់​កូន​ពូ​ជ្រុញ តែ​មិន​ហ៊ានឲ្យ​ឪពុក​ម្ដាយ​វា​ទៅ​ដណ្ដឹង ។ អន្ទិត អក ដឹងថា​ឪពុក​វា​ជា​សំឡាញ់​របស់​ពូជ្រុញ&nbsp;។
-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; អាឡូ! អាជ្រុញ​មែន​ទេ អញ​គឺ​អាច្រូចណា!
	-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; អាឡូ! អូ​អាច្រូច​សុខ​សប្បាយ​ឬទេ? ខាន​ជួប​គ្នា​យូរ តើ​ឯង​តេ​មក​អញ​​មាន​ការ​អី​ដែរ​ថ្ងៃ​ហ្នឹង&#8230;!
	-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; អញ​ប្រាប់តាម​ត្រង់​ទៅ​ចុះ កូន​ប្រុស​របស់​អញ​វា​ស្រលាញ់​មីនាង កូន​ស្រី​ឯង អញ​គិត​ចង់​ដណ្ដឹង​ឲ្យ​កូន​ប្រុស​អញ!
	-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; អាឡួ! ឯង​ថា​ម៉េច​អាច្រូច?
	-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; អាឡូ! បាទ អញ​គឺ អាច្រូច​ ចង់​ដណ្ដឹង​កូនស្រី​ឯង!
	-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; អាឡូ! អាណា​គេ និយាយ?
	-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; គឺ​ឪពុក​ខ្ញុំ​ ឈ្មោះ​ច្រូច គាត់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​និយាយ&#8230;!
	-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; !!!???
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><span>អន្ទិត អក ជា​កូន​ពូ​ច្រូច ។ វា​បាន​ស្រលាញ់​កូន​ពូ​ជ្រុញ តែ​មិន​ហ៊ានឲ្យ​ឪពុក​ម្ដាយ​វា​ទៅ​ដណ្ដឹង ។ អន្ទិត អក ដឹងថា​ឪពុក​វា​ជា​សំឡាញ់​របស់​ពូជ្រុញ&nbsp;។</span><br />
<p class="MsoNormal"><!--[if !supportLists]-->-<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><!--[endif]--><span>អាឡូ! អាជ្រុញ​មែន​ទេ អញ​គឺ​អាច្រូចណា!</span></p>
	<p class="MsoNormal">-<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><!--[endif]--><span>អាឡូ! អូ​អាច្រូច​សុខ​សប្បាយ​ឬទេ? ខាន​ជួប​គ្នា​យូរ តើ​ឯង​តេ​មក​អញ​​មាន​ការ​អី​ដែរ​ថ្ងៃ​ហ្នឹង&#8230;!</span></p>
	<p class="MsoNormal"><!--[if !supportLists]-->-<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><!--[endif]--><span>អញ​ប្រាប់តាម​ត្រង់​ទៅ​ចុះ កូន​ប្រុស​របស់​អញ​វា​ស្រលាញ់​មីនាង កូន​ស្រី​ឯង អញ​គិត​ចង់​ដណ្ដឹង​ឲ្យ​កូន​ប្រុស​អញ!</span></p>
	<p class="MsoNormal"><!--[if !supportLists]-->-<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><!--[endif]--><span>អាឡួ! ឯង​ថា​ម៉េច​អាច្រូច?</span></p>
	<p class="MsoNormal"><!--[if !supportLists]-->-<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><!--[endif]--><span>អាឡូ! បាទ អញ​គឺ អាច្រូច​ ចង់​ដណ្ដឹង​កូនស្រី​ឯង!</span></p>
	<p class="MsoNormal"><!--[if !supportLists]-->-<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><!--[endif]--><span>អាឡូ! អាណា​គេ និយាយ?</span></p>
	<p class="MsoNormal"><!--[if !supportLists]-->-<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><!--[endif]--><span>គឺ​ឪពុក​ខ្ញុំ​ ឈ្មោះ​ច្រូច គាត់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​និយាយ&#8230;!</span></p>
	<p class="MsoNormal"><!--[if !supportLists]-->-<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><!--[endif]--><span>!!!???</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/06/p368/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>ម្ដេច​ប៉ា​មិន​ខំរៀន</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/05/p367/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/05/p367/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 05 Jun 2008 01:25:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/05/p367/</guid>
		<description><![CDATA[	ក្មេង​ប្រុស​ម្នាក់​បាន​សួរ​ទៅ​កាន់​ប៉ាប៉ា​របស់​គេ​ថា&nbsp;៖ &ldquo;ប៉ា​ហ៎ា&#8230;បើ​មាន​គេ​ជ្រុះ​លុយ​ ៥០០៛ មួយ​សន្លឹក និង ១០០០៛ មួយ​សន្លឹក តើ​ប៉ា​រើស​យក​មួយ​ណា?&rdquo; ប៉ា​ប្រាកដ​​ជា​រើស​យក​ក្រដាស​ ១០០០​៛&nbsp; ហើយ ។ &ldquo;ចុះ​ហេតុអ្វី&#8230;ប៉ា​មិន​រើស​យក​ទាំង​២​សន្លឹក​ទៅ&rdquo; កូន​តប&nbsp;។ &ldquo;ប៉ា! កូន​សួរ​ប៉ា​មួយ​ទៀត&#8230; ថ្ងៃ​មុន​គេ​មក​ទារ​លុយ​ប៉ា​ជំពាក់​គេ ប៉ា​ថា​មិន​មាន​លុយ​ទេ​ចាំ​លើក​ក្រោយ​ទៅ បើសិន​ជា​គេ​មក​ទា​ប៉ា​ម្ដង​ទៀត តើ​ប៉ា​ឆ្លើយ​ថា​យ៉ាង​ម៉េច?&rdquo;&nbsp; &ldquo;​ប៉ា​ឆ្លើយ​ថា​មិនមាន​លុយ​ដដែល​ហ្នឹង&#8230;!&rdquo; &ldquo;ហេតុអ្វី​ទៅ​ប៉ា?&rdquo; &ldquo;ព្រោះ​ប៉ា​ជាមនុស្ស​និយាយ​ថា​ម៉េច គឺ​ថា​អញ្ចឹង​ណា​កូនប្រុស&#8230;&rdquo;&nbsp;។ &ldquo;អញ្ចឹង​កូន​សួរ​ប៉ា​ជា​លើក​ចុង​ក្រោយ! ហេតុ​អ្វី​ផ្ទះ​គេ​រាល់​គ្នា​សុទ្ធ​តែ​ធំ បែ​ជា​​ផ្ទះ​របស់​យើង​វិញ​​តូច​អញ្ចឹង​ប៉ា&#8230;!&rdquo; &ldquo;នោះ​គឺ​ដោយ​សារ​ប៉ា​គ្មាន​លុយ​​សង់​ឲ្យ​ធំ​ដូច​គេ​ហ្នឹងណា&#8230;!&rdquo; ឪពុក​តប&nbsp;&ldquo;ដើម្បី​ឲ្យ​ផ្ទះ​របស់​យើង​ធំ តើ​យើង​ត្រូវ​ធ្វើ​ដូចម្ដេច?&rdquo; កូនសួរ&nbsp;។&nbsp; &ldquo;ដើម្បីបាន​​ផ្ទះ​ធំ​កូន​ត្រូវ​ខិតខំ​រៀន​សូត្រ​ឲ្យ​ចប់ចុង​ចប់ដើម ហើយ​រក​ការងារ​ឲ្យ​បាន​ប្រាក់ខែ​ច្រើន នោះ​យើង​អាច​មាន​ផ្ទះ​ធំ​បាន​ហើយ​កូន&#8230;!&rdquo; ឪពុក​ឆ្លើយ &ldquo;ចុះ​កាល​ពី​ប៉ា​នៅ​ក្មេង ម្ដេច​ប៉ា​មិន​ខំរៀន​ដែរ​ទៅ?&rdquo; កូន​សួរ &ldquo;យើស! អាកូន​នេះ&#8230;!!!&rdquo;

]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><span>ក្មេង​ប្រុស​ម្នាក់​បាន​សួរ​ទៅ​កាន់​ប៉ាប៉ា​របស់​គេ​ថា&nbsp;៖ &ldquo;ប៉ា​ហ៎ា&#8230;បើ​មាន​គេ​ជ្រុះ​លុយ​ ៥០០៛ មួយ​សន្លឹក និង ១០០០៛ មួយ​សន្លឹក តើ​ប៉ា​រើស​យក​មួយ​ណា?&rdquo; ប៉ា​ប្រាកដ​​ជា​រើស​យក​ក្រដាស​ ១០០០​៛&nbsp; ហើយ ។ &ldquo;ចុះ​ហេតុអ្វី&#8230;ប៉ា​មិន​រើស​យក​ទាំង​២​សន្លឹក​ទៅ&rdquo; កូន​តប&nbsp;។ &ldquo;ប៉ា! កូន​សួរ​ប៉ា​មួយ​ទៀត&#8230; ថ្ងៃ​មុន​គេ​មក​ទារ​លុយ​ប៉ា​ជំពាក់​គេ ប៉ា​ថា​មិន​មាន​លុយ​ទេ​ចាំ​លើក​ក្រោយ​ទៅ បើសិន​ជា​គេ​មក​ទា​ប៉ា​ម្ដង​ទៀត តើ​ប៉ា​ឆ្លើយ​ថា​យ៉ាង​ម៉េច?&rdquo;&nbsp; &ldquo;​ប៉ា​ឆ្លើយ​ថា​មិនមាន​លុយ​ដដែល​ហ្នឹង&#8230;!&rdquo; &ldquo;ហេតុអ្វី​ទៅ​ប៉ា?&rdquo; &ldquo;ព្រោះ​ប៉ា​ជាមនុស្ស​និយាយ​ថា​ម៉េច គឺ​ថា​អញ្ចឹង​ណា​កូនប្រុស&#8230;&rdquo;&nbsp;។ &ldquo;អញ្ចឹង​កូន​សួរ​ប៉ា​ជា​លើក​ចុង​ក្រោយ! ហេតុ​អ្វី​ផ្ទះ​គេ​រាល់​គ្នា​សុទ្ធ​តែ​ធំ បែ​ជា​​ផ្ទះ​របស់​យើង​វិញ​​តូច​អញ្ចឹង​ប៉ា&#8230;!&rdquo; &ldquo;នោះ​គឺ​ដោយ​សារ​ប៉ា​គ្មាន​លុយ​​សង់​ឲ្យ​ធំ​ដូច​គេ​ហ្នឹងណា&#8230;!&rdquo; ឪពុក​តប&nbsp;&ldquo;ដើម្បី​ឲ្យ​ផ្ទះ​របស់​យើង​ធំ តើ​យើង​ត្រូវ​ធ្វើ​ដូចម្ដេច?&rdquo; កូនសួរ&nbsp;។&nbsp; &ldquo;ដើម្បីបាន​​ផ្ទះ​ធំ​កូន​ត្រូវ​ខិតខំ​រៀន​សូត្រ​ឲ្យ​ចប់ចុង​ចប់ដើម ហើយ​រក​ការងារ​ឲ្យ​បាន​ប្រាក់ខែ​ច្រើន នោះ​យើង​អាច​មាន​ផ្ទះ​ធំ​បាន​ហើយ​កូន&#8230;!&rdquo; ឪពុក​ឆ្លើយ &ldquo;ចុះ​កាល​ពី​ប៉ា​នៅ​ក្មេង ម្ដេច​ប៉ា​មិន​ខំរៀន​ដែរ​ទៅ?&rdquo; កូន​សួរ &ldquo;យើស! អាកូន​នេះ&#8230;!!!&rdquo;</span>
</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/05/p367/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>សងសឹក</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/04/p366/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/04/p366/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 04 Jun 2008 01:10:04 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/04/p366/</guid>
		<description><![CDATA[	នៅ​ក្នុង​ពិធី​មង្គលការ​មួយ​ដែល​មាន​ភ្ញៀវ​ចូលរួម​យ៉ាង​ច្រើន​កុះករ។ តូ ជា​យុវជន​កំហិល​ម្នាក់ ហើយ​ក៏​ជា​ភ្ញៀវ​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​ភ្ញៀវ​ការ​ទាំងអស់​ដែរ។ ខណៈ​កំពុង​អង្គុយ តូ បាន​ក្រឡេក​ទៅ​ឃើញ​យុវតី​ស្រស់ស្អាត​ម្នាក់​កំពុងតែ​អង្គុយ​ម្នាក់​ឯង ដែល​នៅ​មិន​ឆ្ងាយ​ប៉ុន្មាន​ពី​តុ​របស់​ខ្លួន&nbsp;។ ដោយ​សារធាតុ​កំហិល តូ ក៏​ដើរ​សំដៅ​ទៅ​រក​នារី​នោះ ហើយ​បន្លឺ​វាចា​សំណួរ&nbsp;៖
តូ&nbsp;៖ សុំទោស​អ្នកនាង​បើ​មិន​យល់​ទាស់​ទេ&#8230;! អនុញ្ញាតិ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​រួម​តុ​ជាមួយ​ផង​បានទេ?
	ខណៈ​នោះ​ស្រាប់​តែ​យុវតី​នោះ​ក្រោកឡើង​ស្រែក​ខ្លាំងៗ​ថា&nbsp;៖
	យុវតី&nbsp;៖ ថាម៉េច​ចង់​ដេក​ជាមួយ​ខ្ញុំ&#8230;?
	តូ​មាន​ការ​ខ្មាស់អៀន​យ៉ាងខ្លាំង ខណៈ​ដែល​ភ្នែក​ទាំង​គូរៗ​របស់​ភ្ញៀវ​ដែល​ចូលរួម​មង្គលការ​បាន​សម្លឹង​មករក​ខ្លួន។ តូ​និយាយ​មិន​ចេញ​ក៏​ដើរ​សំដៅ​មក​តុ​របស់​ខ្លួន​​ទាំង​អាម៉ាស&nbsp;។ 
	បន្តិច​ក្រោយ​មក​យុវតី​ក៏​ដើរ​សំដៅ​មក​តុ​របស់​តូ ហើយ​ឱន​និយាយ​តិចៗ​ទៅកាន់​តូ&nbsp;៖
	យុវតី&nbsp;៖ សុំទោស&#8230;! ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​លោក​ខឹង​នឹង​ខ្ញុំ​ខ្លាំង​ណាស់ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​ខ្មាស់​គេ​បែប​នេះ! តែ​តាម​ពិត​គឺ​ខ្ញុំ​កំពុង​តែ​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​អំពី​ប្រតិកម្ម​របស់​មនុស្ស​ទៅ​ហ្នឹង​សំណួរ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​អាម៉ាស់បែបនេះ&#8230;។ សឹង​តែ​យុវតី​និយាយ​ចប់​មិនទាន់ តូ​ក្រោក​ឡើងហើយ​ស្រែក​ដាក់នាង​ខ្លាំងៗ​វិញថា&nbsp;៖
	តូ&nbsp;៖ ថាម៉េច&#8230;! មួយ​យប់​ថ្លៃ​ដល់ទៅ​ ៥០​ដុល្លារ អី​ក៏​ថ្លៃ​ជាង​គេ​ខ្លាំង​ម្លេះ&#8230;!!!
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><span>នៅ​ក្នុង​ពិធី​មង្គលការ​មួយ​ដែល​មាន​ភ្ញៀវ​ចូលរួម​យ៉ាង​ច្រើន​កុះករ។ តូ ជា​យុវជន​កំហិល​ម្នាក់ ហើយ​ក៏​ជា​ភ្ញៀវ​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​ភ្ញៀវ​ការ​ទាំងអស់​ដែរ។ ខណៈ​កំពុង​អង្គុយ តូ បាន​ក្រឡេក​ទៅ​ឃើញ​យុវតី​ស្រស់ស្អាត​ម្នាក់​កំពុងតែ​អង្គុយ​ម្នាក់​ឯង ដែល​នៅ​មិន​ឆ្ងាយ​ប៉ុន្មាន​ពី​តុ​របស់​ខ្លួន&nbsp;។ ដោយ​សារធាតុ​កំហិល តូ ក៏​ដើរ​សំដៅ​ទៅ​រក​នារី​នោះ ហើយ​បន្លឺ​វាចា​សំណួរ&nbsp;៖</span><br />
<p class="MsoNormal"><span>តូ&nbsp;៖ សុំទោស​អ្នកនាង​បើ​មិន​យល់​ទាស់​ទេ&#8230;! អនុញ្ញាតិ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​រួម​តុ​ជាមួយ​ផង​បានទេ?</span></p>
	<p class="MsoNormal"><span>ខណៈ​នោះ​ស្រាប់​តែ​យុវតី​នោះ​ក្រោកឡើង​ស្រែក​ខ្លាំងៗ​ថា&nbsp;៖</span></p>
	<p class="MsoNormal"><span>យុវតី&nbsp;៖ ថាម៉េច​ចង់​ដេក​ជាមួយ​ខ្ញុំ&#8230;?</span></p>
	<p class="MsoNormal"><span>តូ​មាន​ការ​ខ្មាស់អៀន​យ៉ាងខ្លាំង ខណៈ​ដែល​ភ្នែក​ទាំង​គូរៗ​របស់​ភ្ញៀវ​ដែល​ចូលរួម​មង្គលការ​បាន​សម្លឹង​មករក​ខ្លួន។ តូ​និយាយ​មិន​ចេញ​ក៏​ដើរ​សំដៅ​មក​តុ​របស់​ខ្លួន​​ទាំង​អាម៉ាស&nbsp;។ </span></p>
	<p class="MsoNormal"><span>បន្តិច​ក្រោយ​មក​យុវតី​ក៏​ដើរ​សំដៅ​មក​តុ​របស់​តូ ហើយ​ឱន​និយាយ​តិចៗ​ទៅកាន់​តូ&nbsp;៖</span></p>
	<p class="MsoNormal"><span>យុវតី&nbsp;៖ សុំទោស&#8230;! ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​លោក​ខឹង​នឹង​ខ្ញុំ​ខ្លាំង​ណាស់ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​ខ្មាស់​គេ​បែប​នេះ! តែ​តាម​ពិត​គឺ​ខ្ញុំ​កំពុង​តែ​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​អំពី​ប្រតិកម្ម​របស់​មនុស្ស​ទៅ​ហ្នឹង​សំណួរ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​អាម៉ាស់បែបនេះ&#8230;។ សឹង​តែ​យុវតី​និយាយ​ចប់​មិនទាន់ តូ​ក្រោក​ឡើងហើយ​ស្រែក​ដាក់នាង​ខ្លាំងៗ​វិញថា&nbsp;៖</span></p>
	<p class="MsoNormal"><span>តូ&nbsp;៖ ថាម៉េច&#8230;! មួយ​យប់​ថ្លៃ​ដល់ទៅ​ ៥០​ដុល្លារ អី​ក៏​ថ្លៃ​ជាង​គេ​ខ្លាំង​ម្លេះ&#8230;!!!</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/04/p366/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>វិធី​ការពារ​មេរោគ</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/03/p375/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/03/p375/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 03 Jun 2008 01:04:11 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/03/p375/</guid>
		<description><![CDATA[	ខាង​ក្រោម​នេះ​ជា​វិធី​ការពារមេរោគ​កុំ​ឲ្យ​ចូល​ក្នុង​បណ្ដាញ​កុំព្យូទ័រ ៖
	&nbsp;
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>ខាង​ក្រោម​នេះ​ជា​វិធី​ការពារមេរោគ​កុំ​ឲ្យ​ចូល​ក្នុង​បណ្ដាញ​កុំព្យូទ័រ ៖</p>
	<p><img width="364" height="272" border="0" src="http://philspector.files.wordpress.com/2007/06/computer_virus_protection.jpg" />&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/03/p375/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>គ្រូ​ទាយ</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/03/p365/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/03/p365/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 03 Jun 2008 01:01:27 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/03/p365/</guid>
		<description><![CDATA[	នារី​ស្រស់​ស្អាត​ម្នាក់​ទៅ​ជួប​ជាមួយ​លោកគ្រូ​ទាយ​ដើម្បី​ឲ្យ​គ្រូទាយ​មើល​បាត​ដៃ​របស់ខ្លួន​ចង់​ដឹង​ថា​ខ្សែជីវិត​របស់​នាង​យ៉ាង​ណា​ដែរ។
នារី&nbsp;៖ លោកគ្រូ&#8230;!តើ​យ៉ាងម៉េច​ដែរ ខ្សែ​ជីវិត និង​ជោគវាសនា​របស់​នាង​ខ្ញុំ​ទៅ​ថ្ងៃ​មុខ?
	គ្រូទាយ&nbsp;៖ អូហ&#8230;! ល្អណាស់​នាង&#8230;តាម​រយៈបាត​ដៃ​របស់​នាង​បាន​ប្រាប់​ថា​នាង​ជា​មនុស្ស​មាន​ជោគវាសនា​ល្អ ​មាន​សំណាង មាន​គេ​គោរព​កោតខ្លាច​ព្រោះ​តែ​អ្នកនាង​មាន​បាតដៃ​ដែល​មាន​ឬទ្ធិ​អំណាច​អស្ចារ្យ​គឺថា​ដាក់ចុះ​ដុះ​ឡើង​តាម​ដៃ​តែ​ម្ដង ហើយ​ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត&#8230;
	ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​យ៉ាង​ម៉េច​លោកគ្រូ&#8230;? នារី​សួរ​កាត់​​លោកគ្រូ​ទាយ
	គ្រូទាយ&nbsp;៖ ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​គឺថា​ដៃ​របស់​នាង​មាន​ឬទ្ធិអំណាច​ខ្លាំងណាស់​បើ​កាន់​របស់​ទន់​អាច​ទៅ​ជារឹង​បាន&#8230;!
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><span>នារី​ស្រស់​ស្អាត​ម្នាក់​ទៅ​ជួប​ជាមួយ​លោកគ្រូ​ទាយ​ដើម្បី​ឲ្យ​គ្រូទាយ​មើល​បាត​ដៃ​របស់ខ្លួន​ចង់​ដឹង​ថា​ខ្សែជីវិត​របស់​នាង​យ៉ាង​ណា​ដែរ។</span><br />
<p class="MsoNormal"><span>នារី&nbsp;៖ លោកគ្រូ&#8230;!តើ​យ៉ាងម៉េច​ដែរ ខ្សែ​ជីវិត និង​ជោគវាសនា​របស់​នាង​ខ្ញុំ​ទៅ​ថ្ងៃ​មុខ?</span></p>
	<p class="MsoNormal"><span>គ្រូទាយ&nbsp;៖ អូហ&#8230;! ល្អណាស់​នាង&#8230;តាម​រយៈបាត​ដៃ​របស់​នាង​បាន​ប្រាប់​ថា​នាង​ជា​មនុស្ស​មាន​ជោគវាសនា​ល្អ ​មាន​សំណាង មាន​គេ​គោរព​កោតខ្លាច​ព្រោះ​តែ​អ្នកនាង​មាន​បាតដៃ​ដែល​មាន​ឬទ្ធិ​អំណាច​អស្ចារ្យ​គឺថា​ដាក់ចុះ​ដុះ​ឡើង​តាម​ដៃ​តែ​ម្ដង ហើយ​ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត&#8230;</span></p>
	<p class="MsoNormal"><span>ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​យ៉ាង​ម៉េច​លោកគ្រូ&#8230;? នារី​សួរ​កាត់​​លោកគ្រូ​ទាយ</span></p>
	<p class="MsoNormal"><span>គ្រូទាយ&nbsp;៖ ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​គឺថា​ដៃ​របស់​នាង​មាន​ឬទ្ធិអំណាច​ខ្លាំងណាស់​បើ​កាន់​របស់​ទន់​អាច​ទៅ​ជារឹង​បាន&#8230;!</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/03/p365/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>ជួបភក្ត្រ័ជំពាក់ចិត្ត</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/02/364/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/02/364/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 02 Jun 2008 00:56:27 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>កំណាព្យ</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/02/364/</guid>
		<description><![CDATA[	ពេល​បាន​ជួប​ភ័ក្ត្រ​ជំពាក់ស្នេហ៍&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ពៅល្អ​ដូច​ខែ​ពេញវង់​សោភា
បេះដូង​បង​ឆ្លាក់​រូប​ស្រស់​ពុំងារ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ក្នុង​ដួង​ទ័យា​ជាគូរនែបនិត្យ&nbsp;។
	មិន​ទាន់​យល់​ប្រាណ​បាន​ត្រឹម​ស្រមោល&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ឱរា​តែលតោល​នឹក​កែវ​វរមិត្រ
	បង​សូម​ស្រែក​ច្រៀង​ផ្ញើ​សៀង​ដួងចិត្ត&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; សារភាព​ការ​ពិត​ឲ្យ​ស្រី​បាន​ដឹង&nbsp;។
	ស្រស់​អើយ​អើយ​ស្រស់​មាស​មុំ​ធីតា&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ទទួល​ផងណា​បេះដូង​បង​ហ្នឹង
	កាត់​ផ្ញើ​ជូន​អូន ឱ!កែវ​ព្រលឹង&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; រៀម​សូម​ដណ្ដឹង​អូន​ហ្នឹង​ជាគូរ&nbsp;។
	ឆ្លើយ​ចាស​ណាអូន​កុំ​ឲ្យ​បង​ខក&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ផ្សង​ថែ​ត្របក​ផ្កា​ស្រស់​ផង់ផូរ
	ឧបសគ្គ​យ៉ាងណា​បង​ស្ម័គ្រ​ផ្ដាច់​ប្ដូរ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; យក​អូន​ជា​គូរួម​ជីវិត​រៀង​អើយ&nbsp;។
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>ពេល​បាន​ជួប​ភ័ក្ត្រ​ជំពាក់ស្នេហ៍&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ពៅល្អ​ដូច​ខែ​ពេញវង់​សោភា<br />
<p class="MsoNormal">បេះដូង​បង​ឆ្លាក់​រូប​ស្រស់​ពុំងារ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ក្នុង​ដួង​ទ័យា​ជាគូរនែបនិត្យ&nbsp;។</p>
	<p class="MsoNormal">មិន​ទាន់​យល់​ប្រាណ​បាន​ត្រឹម​ស្រមោល&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ឱរា​តែលតោល​នឹក​កែវ​វរមិត្រ</p>
	<p class="MsoNormal">បង​សូម​ស្រែក​ច្រៀង​ផ្ញើ​សៀង​ដួងចិត្ត&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; សារភាព​ការ​ពិត​ឲ្យ​ស្រី​បាន​ដឹង&nbsp;។</p>
	<p class="MsoNormal">ស្រស់​អើយ​អើយ​ស្រស់​មាស​មុំ​ធីតា&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ទទួល​ផងណា​បេះដូង​បង​ហ្នឹង</p>
	<p class="MsoNormal">កាត់​ផ្ញើ​ជូន​អូន ឱ!កែវ​ព្រលឹង&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; រៀម​សូម​ដណ្ដឹង​អូន​ហ្នឹង​ជាគូរ&nbsp;។</p>
	<p class="MsoNormal">ឆ្លើយ​ចាស​ណាអូន​កុំ​ឲ្យ​បង​ខក&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ផ្សង​ថែ​ត្របក​ផ្កា​ស្រស់​ផង់ផូរ</p>
	<p class="MsoNormal">ឧបសគ្គ​យ៉ាងណា​បង​ស្ម័គ្រ​ផ្ដាច់​ប្ដូរ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; យក​អូន​ជា​គូរួម​ជីវិត​រៀង​អើយ&nbsp;។</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/06/02/364/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>ថ្ងៃក្រោយ​កុំ​ធ្វើ​អញ្ចឹង!</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/05/01/p363/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/05/01/p363/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 01 May 2008 03:34:24 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/05/01/p363/</guid>
		<description><![CDATA[	&nbsp;ទារក​ម្នាក់​បាន​ប្រសូត​មក​ដោយ​មាន​ការ​ចម្រើន​វ័យ​ឆាប់​ជាង​ទារក​ទូទៅ&nbsp;។ វា​បាន​សម្លឹង​មើល​ជុំវិញ​បន្ទប់​សម្រាល​កូន លុះ​ឃើញ​ពេទ្យ​ឆ្មប​នៅ​ក្បែរ​នោះ វា​ក៏​សួរ​ថា&nbsp;៖
ទារក&nbsp;៖ តើ​លោក​ជា​គ្រូ​ពេទ្យ​ដែល​មក​ជួយ​សម្រាល​ខ្ញុំ​មែនទេ?
	គ្រូពេទ្យ&nbsp;៖ បាទ! គឺ​ខ្ញុំ​នេះ​ហើយ ។
	ទារក&nbsp;៖ អគុណ​ច្រើន​ដែល​បាន​ជួយ​ប្រសូត​ខ្ញុំ​តាម​វិជ្ជាជីវៈ​ប្រកប​ដោយ​សុវត្ថិភាព&nbsp;។
	ទារក​កំហូច​ក៏​បាន​សម្លឹង​មើល​ជុំវិញ​បន្ទប់​ម្ដងទៀត ហើយ​ឃើញ​ម្ដាយ​ក៏​សួរ​ទៀត​ថា&nbsp;៖
	ទារក&nbsp;៖ អ្នក​ជា​ម្ដាយ​របស់​ខ្ញុំ​មែនទេ?
	ម្ដាយ&nbsp;៖ មែនហើយ!
	ទារក&nbsp;៖ អគុណ​ច្រើន​ដែល​បាន​ជួយ​ថែទាំ​ខ្ញុំ​បាន​ល្អ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទៃ&nbsp;។
	បន្ទាប់​មក​ទារក​កំហូច​បាន​សម្លក់​សម្លឹង​បុរស​ដែល​នៅ​ក្បែរ​ម្ដាយ​រួច​សួរ​ថា&nbsp;៖
	ទារក&nbsp;៖ លោក​ជា​ឪពុក​ខ្ញុំ​មែន​ទេ?
	ឪពុក&nbsp;៖ មែន​ហើយ!
	ភ្លាម​នោះ​ទារក​កំហូច​បាន​រំកិល​គូទ​ទៅ​ជិត​ឪពុក ហើយ​លើក​ម្រាម​ចង្អុល​ដៃ​ញុល​ថ្ងាស​ឪពុក ៧-៨​ដង​រួច​ប្រាប់​ឪពុកថា&nbsp;៖
	ទារក&nbsp;៖ ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​ប៉ា​ឯង​ចាំ​ទុក​ក្នុង​ខួរ​ថា ធ្វើ​អញ្ចឹង អញ្ចឹង​គឺ​វា​ឈឺ​ណាស់​ដឹង​ទេ?
	ឪពុក&nbsp;៖ អុញ!!!&#8230;&#8230;&#8230;..
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>&nbsp;<font>ទារក​ម្នាក់​បាន​ប្រសូត​មក​ដោយ​មាន​ការ​ចម្រើន​វ័យ​ឆាប់​ជាង​ទារក​ទូទៅ&nbsp;។ វា​បាន​សម្លឹង​មើល​ជុំវិញ​បន្ទប់​សម្រាល​កូន លុះ​ឃើញ​ពេទ្យ​ឆ្មប​នៅ​ក្បែរ​នោះ វា​ក៏​សួរ​ថា&nbsp;៖</font>
<p><font>ទារក&nbsp;៖ តើ​លោក​ជា​គ្រូ​ពេទ្យ​ដែល​មក​ជួយ​សម្រាល​ខ្ញុំ​មែនទេ</font>?</p>
	<p><font>គ្រូពេទ្យ&nbsp;៖ បាទ</font>! <font>គឺ​ខ្ញុំ​នេះ​ហើយ ។</font></p>
	<p><font>ទារក&nbsp;៖ អគុណ​ច្រើន​ដែល​បាន​ជួយ​ប្រសូត​ខ្ញុំ​តាម​វិជ្ជាជីវៈ​ប្រកប​ដោយ​សុវត្ថិភាព&nbsp;។</font></p>
	<p><font>ទារក​កំហូច​ក៏​បាន​សម្លឹង​មើល​ជុំវិញ​បន្ទប់​ម្ដងទៀត ហើយ​ឃើញ​ម្ដាយ​ក៏​សួរ​ទៀត​ថា&nbsp;៖</font></p>
	<p><font>ទារក&nbsp;៖ អ្នក​ជា​ម្ដាយ​របស់​ខ្ញុំ​មែនទេ</font>?</p>
	<p><font>ម្ដាយ&nbsp;៖ មែនហើយ</font>!</p>
	<p><font>ទារក&nbsp;៖ អគុណ​ច្រើន​ដែល​បាន​ជួយ​ថែទាំ​ខ្ញុំ​បាន​ល្អ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទៃ&nbsp;។</font></p>
	<p><font>បន្ទាប់​មក​ទារក​កំហូច​បាន​សម្លក់​សម្លឹង​បុរស​ដែល​នៅ​ក្បែរ​ម្ដាយ​រួច​សួរ​ថា&nbsp;៖</font></p>
	<p><font>ទារក&nbsp;៖ លោក​ជា​ឪពុក​ខ្ញុំ​មែន​ទេ</font>?</p>
	<p><font>ឪពុក&nbsp;៖ មែន​ហើយ</font>!</p>
	<p><font>ភ្លាម​នោះ​ទារក​កំហូច​បាន​រំកិល​គូទ​ទៅ​ជិត​ឪពុក ហើយ​លើក​ម្រាម​ចង្អុល​ដៃ​ញុល​ថ្ងាស​ឪពុក ៧</font>-<font>៨​ដង​រួច​ប្រាប់​ឪពុកថា&nbsp;៖</font></p>
	<p><font>ទារក&nbsp;៖ ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​ប៉ា​ឯង​ចាំ​ទុក​ក្នុង​ខួរ​ថា ធ្វើ​អញ្ចឹង អញ្ចឹង​គឺ​វា​ឈឺ​ណាស់​ដឹង​ទេ</font>?</p>
	<p><font>ឪពុក&nbsp;៖ អុញ</font>!!!&#8230;&#8230;&#8230;..</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/05/01/p363/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>ទិញ​ទូរស័ព្ទ</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/18/p361/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/18/p361/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 18 Apr 2008 02:55:48 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/18/p361/</guid>
		<description><![CDATA[	ពូម៉ៅ​គាត់​ចង់​ទិញ​ទូរស័ព្ទ រួច​គាត់​ក៏​បាន​ទៅ​ដល់​ហាង​មួយ ។
	អ្នក​លក់ ៖ តើ​ពូ​ចង់​ទិញ​ទូរស័ព្ទ​ម៉ាក​អី​ដែរ?ពូ​ម៉ៅ ៖ ​មាន​អា​ម៉ាក​ណា​ប្រើ​បាន​យូរ ហើយ​មិន​ងាយ​ខូច​ទេ?អ្នកលក់ ៖ ច៎ាស​មាន ដូចជា&nbsp; Nokia, Samsung, LG&#8230;ពូម៉ៅ ៖ ខ្លាចតែ​វា​ថ្លៃ​ពេក​ទេ​ដឹង?អ្នក​លក់ ៖ Nokia នេះ ១៨០$ Sumsung នេះ​ ១៥០$ពូ​ម៉ៅ ៖ ទេ ខ្ញុំ​ចង់​បាន​​អា​ណា​ដែល​​ប្រើ​ទុក​គប់​ចោរ​អត់ស្ដាយ ព្រោះ​ឥឡូវ​ចោរ​ឆក់​ទូរស័ព្ទ​ច្រើន​ណាស់!អ្នក​លក់ ៖ អើ! មើល​គាត់!!!???&nbsp;
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>ពូម៉ៅ​គាត់​ចង់​ទិញ​ទូរស័ព្ទ រួច​គាត់​ក៏​បាន​ទៅ​ដល់​ហាង​មួយ ។</p>
	<p>អ្នក​លក់ ៖ តើ​ពូ​ចង់​ទិញ​ទូរស័ព្ទ​ម៉ាក​អី​ដែរ?<br />ពូ​ម៉ៅ ៖ ​មាន​អា​ម៉ាក​ណា​ប្រើ​បាន​យូរ ហើយ​មិន​ងាយ​ខូច​ទេ?<br />អ្នកលក់ ៖ ច៎ាស​មាន ដូចជា&nbsp; Nokia, Samsung, LG&#8230;<br />ពូម៉ៅ ៖ ខ្លាចតែ​វា​ថ្លៃ​ពេក​ទេ​ដឹង?<br />អ្នក​លក់ ៖ Nokia នេះ ១៨០$ Sumsung នេះ​ ១៥០$<br />ពូ​ម៉ៅ ៖ ទេ ខ្ញុំ​ចង់​បាន​​អា​ណា​ដែល​​ប្រើ​ទុក​គប់​ចោរ​អត់ស្ដាយ ព្រោះ​ឥឡូវ​ចោរ​ឆក់​ទូរស័ព្ទ​ច្រើន​ណាស់!<br />អ្នក​លក់ ៖ អើ! មើល​គាត់!!!???&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/18/p361/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>World Cup 2006</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/10/world-cup-2006/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/10/world-cup-2006/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 10 Apr 2008 02:48:25 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/10/world-cup-2006/</guid>
		<description><![CDATA[	ពូរុន​មាន​សំបុត្រ​សម្រាប់​ទស្សនា​ការ​ប្រកួត​បាល់ទាត់​ពិភពលោក​ ២​សន្លឹក ។ ពេល​គាត់​កំពុង​អង្គុយ​រង់ចាំ​ការ​ប្រកួត​ចាប់ផ្ដើម​ស្រាប់តែ​មាន​ក្មេង​ម្នាក់​សួរ​គាត់ ៖
	ក្មេងប្រុស ៖ កន្លែង​អង្គុយ​ជាប់​ពូ​មាន​នរណា​អង្គុយទេ?ពូរុន ៖ អត់​មាន​ទេ​ក្មួយ!ក្មេងប្រុស ៖ វា​ពិត​ជា​មិន​គួរ​ឲ្យ​ជឿ​ទេ​ដែល​ការ​ប្រកួត​បាល់ទាត់​ពិភពលោក​ទាំងមូល​មាន​កន្លែង​ទំនេរ!ពូរុន ៖ ការពិត​វា​ជា​កន្លែង​របស់​ប្រពន្ធ​ពូ​ទេ តែ​នាង​បាន​ស្លាប់​ទៅហើយ!ក្មេងប្រុស ៖ ឲ្យ​ខ្ញុំ​សុំទោស! ចុះ​ហេតុអ្វី​ពូ​មិន​ហៅ បងប្អូន​ឬ​អ្នក​ជិតខាង​ មក​ជាមួយ?ពូរុន ៖ ពួកគេ​រវល់​រៀបចំបុណ្យ​សព​ប្រពន្ធ​របស់​ពូ!ក្មេងប្រុស ៖ !!!????&nbsp;
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>ពូរុន​មាន​សំបុត្រ​សម្រាប់​ទស្សនា​ការ​ប្រកួត​បាល់ទាត់​ពិភពលោក​ ២​សន្លឹក ។ ពេល​គាត់​កំពុង​អង្គុយ​រង់ចាំ​ការ​ប្រកួត​ចាប់ផ្ដើម​ស្រាប់តែ​មាន​ក្មេង​ម្នាក់​សួរ​គាត់ ៖</p>
	<p>ក្មេងប្រុស ៖ កន្លែង​អង្គុយ​ជាប់​ពូ​មាន​នរណា​អង្គុយទេ?<br />ពូរុន ៖ អត់​មាន​ទេ​ក្មួយ!<br />ក្មេងប្រុស ៖ វា​ពិត​ជា​មិន​គួរ​ឲ្យ​ជឿ​ទេ​ដែល​ការ​ប្រកួត​បាល់ទាត់​ពិភពលោក​ទាំងមូល​មាន​កន្លែង​ទំនេរ!<br />ពូរុន ៖ ការពិត​វា​ជា​កន្លែង​របស់​ប្រពន្ធ​ពូ​ទេ តែ​នាង​បាន​ស្លាប់​ទៅហើយ!<br />ក្មេងប្រុស ៖ ឲ្យ​ខ្ញុំ​សុំទោស! ចុះ​ហេតុអ្វី​ពូ​មិន​ហៅ បងប្អូន​ឬ​អ្នក​ជិតខាង​ មក​ជាមួយ?<br />ពូរុន ៖ ពួកគេ​រវល់​រៀបចំបុណ្យ​សព​ប្រពន្ធ​របស់​ពូ!<br />ក្មេងប្រុស ៖ !!!????&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/10/world-cup-2006/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>ទុកឲ្យអញ!</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/08/p359/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/08/p359/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 08 Apr 2008 02:43:34 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/08/p359/</guid>
		<description><![CDATA[	ថ្ងៃទី១ប្អូន ៖ បងៗ​ទូរទស្សន៍​យើង​ខូច​ហើយ!បង ៖ ចុះ​ឯង​មិន​យក​ទៅ​ធ្វើ!
	ថ្ងៃទី២ប្អូន ៖ បងៗកុំព្យូទ័រ​យើង​ខូចទៀត​​ហើយ!បង ៖ ចុះ​ឯង​មិន​យក​ទៅ​ឲ្យ​គេ​ធ្វើ! អញ្ចឹង​ក៏​ប្រាប់​អញ​ដែរ!
	ថ្ងៃទី៣បង ៖ ឈប់! ថ្ងៃនេះ​ខូច​អី​ទៀត​ហើយ? ប្អូន ៖ ស្រី​ខូច​បង!បង ៖ អើ​អាហ្នឹង​ទុក​ឲ្យ​អញ​យក​ទៅ​ធ្វើ!
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>ថ្ងៃទី១<br />ប្អូន ៖ បងៗ​ទូរទស្សន៍​យើង​ខូច​ហើយ!<br />បង ៖ ចុះ​ឯង​មិន​យក​ទៅ​ធ្វើ!</p>
	<p>ថ្ងៃទី២<br />ប្អូន ៖ បងៗកុំព្យូទ័រ​យើង​ខូចទៀត​​ហើយ!<br />បង ៖ ចុះ​ឯង​មិន​យក​ទៅ​ឲ្យ​គេ​ធ្វើ! អញ្ចឹង​ក៏​ប្រាប់​អញ​ដែរ!</p>
	<p>ថ្ងៃទី៣<br />បង ៖ ឈប់! ថ្ងៃនេះ​ខូច​អី​ទៀត​ហើយ? <br />ប្អូន ៖ ស្រី​ខូច​បង!<br />បង ៖ អើ​អាហ្នឹង​ទុក​ឲ្យ​អញ​យក​ទៅ​ធ្វើ!</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/08/p359/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>អំណោយថ្ងៃកំណើត</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/06/p358/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/06/p358/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 06 Apr 2008 02:39:07 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/06/p358/</guid>
		<description><![CDATA[	អ្នកទិញ ៖ ខ្ញុំ​ចង់​ទិញ​អាវ​រងា​ឲ្យ​ឆ្កែ​របស់​ខ្ញុំអ្នកលក់ ៖ តើ​វា​ពាក់​លេខ​ប៉ុន្មាន​ដែរ​អ្នកនាង?អ្នកទិញ ៖ ខ្ញុំភ្លេច​បាត់​ទៅហើយអ្នកលក់ ៖ ហេតុអ្វី​បាន​ជា​មិន​នាំ​វា​មក​តែ​ម្ដង​ទៅ?អ្នកទិញ ៖ មិន​បានទេ! ថ្ងៃ​នេះ​ជា​ថ្ងៃ​កំណើត​របស់​វា ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​វា​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើលអ្នក​លក់ ៖ !!!&nbsp;
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>អ្នកទិញ ៖ ខ្ញុំ​ចង់​ទិញ​អាវ​រងា​ឲ្យ​ឆ្កែ​របស់​ខ្ញុំ<br />អ្នកលក់ ៖ តើ​វា​ពាក់​លេខ​ប៉ុន្មាន​ដែរ​អ្នកនាង?<br />អ្នកទិញ ៖ ខ្ញុំភ្លេច​បាត់​ទៅហើយ<br />អ្នកលក់ ៖ ហេតុអ្វី​បាន​ជា​មិន​នាំ​វា​មក​តែ​ម្ដង​ទៅ?<br />អ្នកទិញ ៖ មិន​បានទេ! ថ្ងៃ​នេះ​ជា​ថ្ងៃ​កំណើត​របស់​វា ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​វា​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល<br />អ្នក​លក់ ៖ !!!&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/06/p358/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>មិនដែល​បាត់ខ្លួនទេ</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/04/p357/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/04/p357/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 04 Apr 2008 02:30:04 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/04/p357/</guid>
		<description><![CDATA[	អ្នកដំណើរ​ម្នាក់​បាន​ជួល​ទូក​មួយ​សម្រាប់​ជិះ​ឆ្លង​ទន្លេ​ទៅ​ត្រើយម្ខាង​ទៀត ។ ចៃដន្យ​ថ្ងៃ​ដែល​គាត់​ឆ្លង​គឺ​មាន​ខ្យល់​យ៉ាងខ្លាំង និង​រលក​ធំៗ​ដោយ​ហេតុនេះ​ហើយ​ទើប​គាត់​មាន​ការ​ខ្លាច​រអា​បន្តិច ។
	អ្នកដំណើរ ៖ ម្ចាស់ទូក​តើ​លោក​ប្រាកដ​ទេ​ដែល​ថា​ពួកយើង​ឆ្លង​ទន្លេ​នេះ​ដោយ​សុវត្ថិភាព?ម្ចាស់ទូក ៖ គ្មាន​បញ្ហា​ទេលោកអ្នកដំណើរ ៖ តើ​ធ្លាប់​មាន​នរណា​ម្នាក់​បាត់​ខ្លួន​ក្នុង​ទន្លេ​នេះ​ដែរ​ឬទេ?ម្ចាស់ទូក ៖ មិនធ្លាប់​មានទេ​កន្លងមក ព្រោះ​កាល​ពី​អាទិត្យមុនប្អូនប្រុស​ខ្ញុំ​បាន​លិច​ទូក​នៅ​ទន្លេនេះ ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​បន្ទាប់​ប៉ូលិស​ក៍​រកវា​ឃើញ​វិញអ្នកដំណើរ ៖ ហ៎ា!!?&nbsp;
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>អ្នកដំណើរ​ម្នាក់​បាន​ជួល​ទូក​មួយ​សម្រាប់​ជិះ​ឆ្លង​ទន្លេ​ទៅ​ត្រើយម្ខាង​ទៀត ។ ចៃដន្យ​ថ្ងៃ​ដែល​គាត់​ឆ្លង​គឺ​មាន​ខ្យល់​យ៉ាងខ្លាំង និង​រលក​ធំៗ​ដោយ​ហេតុនេះ​ហើយ​ទើប​គាត់​មាន​ការ​ខ្លាច​រអា​បន្តិច ។</p>
	<p>អ្នកដំណើរ ៖ ម្ចាស់ទូក​តើ​លោក​ប្រាកដ​ទេ​ដែល​ថា​ពួកយើង​ឆ្លង​ទន្លេ​នេះ​ដោយ​សុវត្ថិភាព?<br />ម្ចាស់ទូក ៖ គ្មាន​បញ្ហា​ទេលោក<br />អ្នកដំណើរ ៖ តើ​ធ្លាប់​មាន​នរណា​ម្នាក់​បាត់​ខ្លួន​ក្នុង​ទន្លេ​នេះ​ដែរ​ឬទេ?<br />ម្ចាស់ទូក ៖ មិនធ្លាប់​មានទេ​កន្លងមក ព្រោះ​កាល​ពី​អាទិត្យមុនប្អូនប្រុស​ខ្ញុំ​បាន​លិច​ទូក​នៅ​ទន្លេនេះ ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​បន្ទាប់​ប៉ូលិស​ក៍​រកវា​ឃើញ​វិញ<br />អ្នកដំណើរ ៖ ហ៎ា!!?&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/04/p357/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>អ្នកណា​ធំជាង</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/02/p356/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/02/p356/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 02 Apr 2008 02:27:54 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/02/p356/</guid>
		<description><![CDATA[	ស្ត្រី​ពីរ​នាក់​នៅ​ផ្ទះ​ជិតគ្នា ចូលចិត្ត​និយាយ​គ្នា​រឿង​អីវ៉ែអីវ៉ាន់​របស់​ខ្លួន​ឯង​ថា​អ្នកណា​ធំជាង&nbsp;។
	ស្ត្រី​ទី១&nbsp;៖ អីវ៉ែអីវ៉ាន់​របស់​ខ្ញុំ​ធំជាង​ស្ត្រី​ទី២&nbsp;៖ តែ​ខ្ញុំ​ថា​របស់​ខ្ញុំ​ធំជាង​ឯងស្ត្រី​ទី១&nbsp;៖ តែ​ខ្ញុំ​ថា​របស់​ខ្ញុំ​ធំជាងស្ត្រី​ទី២&nbsp;៖ អញ្ចឹង​ពេល​ដែល​ឯង​ជួយ​ខ្លួនឯង ឯង​ប្រើ​អ្វី​រុក​ចូល​ទៅស្ត្រី​ទី១&nbsp;៖ ខ្ញុំ​ប្រើ​ត្រសក់​ធំៗ ចុះ​ឯង​វិញ?ស្ត្រី​ទី២&nbsp;៖ ខ្ញុំ​ក៏​ប្រើ​ត្រសក់​ដែរស្ត្រី​ទី១&nbsp;៖ ឯង​ក៏​ប្រើ​ត្រសក់​ដូចគ្នា​ដែរ នៅ​មក​ថា​របស់​ឯង​ធំ​ជាង​យើង​ទៅ​កើតស្ត្រី​ទី២&nbsp;៖ ប្រាកដ​ជា​ធំ​ជាង​របស់​ឯង​ហើយ ព្រោះ​របស់​ឯង​គ្រាន់តែ​ប្រើ​ត្រសក់​ធម្មតា តែ​របស់​ខ្ញុំ​គឺ​ប្រើ​ត្រសក់ស្រូវ&nbsp;។
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>ស្ត្រី​ពីរ​នាក់​នៅ​ផ្ទះ​ជិតគ្នា ចូលចិត្ត​និយាយ​គ្នា​រឿង​អីវ៉ែអីវ៉ាន់​របស់​ខ្លួន​ឯង​ថា​អ្នកណា​ធំជាង&nbsp;។</p>
	<p>ស្ត្រី​ទី១&nbsp;៖ អីវ៉ែអីវ៉ាន់​របស់​ខ្ញុំ​ធំជាង​<br />ស្ត្រី​ទី២&nbsp;៖ តែ​ខ្ញុំ​ថា​របស់​ខ្ញុំ​ធំជាង​ឯង<br />ស្ត្រី​ទី១&nbsp;៖ តែ​ខ្ញុំ​ថា​របស់​ខ្ញុំ​ធំជាង<br />ស្ត្រី​ទី២&nbsp;៖ អញ្ចឹង​ពេល​ដែល​ឯង​ជួយ​ខ្លួនឯង ឯង​ប្រើ​អ្វី​រុក​ចូល​ទៅ<br />ស្ត្រី​ទី១&nbsp;៖ ខ្ញុំ​ប្រើ​ត្រសក់​ធំៗ ចុះ​ឯង​វិញ<font>?</font><br />ស្ត្រី​ទី២&nbsp;៖ ខ្ញុំ​ក៏​ប្រើ​ត្រសក់​ដែរ<br />ស្ត្រី​ទី១&nbsp;៖ ឯង​ក៏​ប្រើ​ត្រសក់​ដូចគ្នា​ដែរ នៅ​មក​ថា​របស់​ឯង​ធំ​ជាង​យើង​ទៅ​កើត<br />ស្ត្រី​ទី២&nbsp;៖ ប្រាកដ​ជា​ធំ​ជាង​របស់​ឯង​ហើយ ព្រោះ​របស់​ឯង​គ្រាន់តែ​ប្រើ​ត្រសក់​ធម្មតា តែ​របស់​ខ្ញុំ​គឺ​ប្រើ​ត្រសក់ស្រូវ&nbsp;។</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/04/02/p356/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>តាម​ទំហំ</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/31/p355/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/31/p355/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 31 Mar 2008 02:26:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/31/p355/</guid>
		<description><![CDATA[	គ្រូ​និយាយ​ជាមួយ​សិស្ស​ប្រុស​៣នាក់គ្រូ&nbsp;៖ ពួក​ឯង​ទាំង​៣ គួរ​តែ​ញ៉ាំ​ត្រី​ឲ្យ​បាន​ច្រើន​ជាង​នេះសិស្ស​ទាំង​បី&nbsp;៖ ម៉េច​អញ្ចឹង​លោកគ្រូ?គ្រូ&nbsp;៖ ព្រោះ​ញ៉ាំ​ត្រី ធ្វើ​ឲ្យ​ឆ្លាតសិស្ស​ទី១&nbsp;៖ ចុះ​ត្រូវ​ញ៉ាំ​ត្រី​អ្វី​ទៅ​លោកគ្រូ?គ្រូ&nbsp;៖ សិស្ស​ទី១​ធ្វើ​លំហាត់​ខុស ៣​ចំណុច ក្នុង​១០​ចំណុច ត្រូវ​ទៅ​ញ៉ាំ​ត្រី​ប្លាធូសិស្ស​ទី២&nbsp;៖ រួច​ចុះ​ខ្ញុំ​លោកគ្រូ?គ្រូ&nbsp;៖ ឯង​ធ្វើ​លំហាត់​ខុស ៦​ចំណុច ក្នុង​១០​ចំណុច ត្រូវ​ទៅ​ញ៉ាំ​ត្រីរ៉ស់សិស្ស​ទី៣&nbsp;៖ ចុះ​ខ្ញុំ​វិញ​លោកគ្រូ?គ្រូ&nbsp;៖ ឯង​ធ្វើ​លំហាត់​ខុស​ទាំងអស់ ត្រូវ​ទៅ​ញ៉ាំ​ត្រី​បាឡែន
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>គ្រូ​និយាយ​ជាមួយ​សិស្ស​ប្រុស​៣នាក់<br />គ្រូ&nbsp;៖ ពួក​ឯង​ទាំង​៣ គួរ​តែ​ញ៉ាំ​ត្រី​ឲ្យ​បាន​ច្រើន​ជាង​នេះ<br />សិស្ស​ទាំង​បី&nbsp;៖ ម៉េច​អញ្ចឹង​លោកគ្រូ<font>?</font><br />គ្រូ&nbsp;៖ ព្រោះ​ញ៉ាំ​ត្រី ធ្វើ​ឲ្យ​ឆ្លាត<br />សិស្ស​ទី១&nbsp;៖ ចុះ​ត្រូវ​ញ៉ាំ​ត្រី​អ្វី​ទៅ​លោកគ្រូ<font>?</font><br />គ្រូ&nbsp;៖ សិស្ស​ទី១​ធ្វើ​លំហាត់​ខុស ៣​ចំណុច ក្នុង​១០​ចំណុច ត្រូវ​ទៅ​ញ៉ាំ​ត្រី​ប្លាធូ<br />សិស្ស​ទី២&nbsp;៖ រួច​ចុះ​ខ្ញុំ​លោកគ្រូ<font>?</font><br />គ្រូ&nbsp;៖ ឯង​ធ្វើ​លំហាត់​ខុស ៦​ចំណុច ក្នុង​១០​ចំណុច ត្រូវ​ទៅ​ញ៉ាំ​ត្រីរ៉ស់<br />សិស្ស​ទី៣&nbsp;៖ ចុះ​ខ្ញុំ​វិញ​លោកគ្រូ<font>?</font><br />គ្រូ&nbsp;៖ ឯង​ធ្វើ​លំហាត់​ខុស​ទាំងអស់ ត្រូវ​ទៅ​ញ៉ាំ​ត្រី​បាឡែន</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/31/p355/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>លែង​មាន​ប្រយោជន៍</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/29/p354/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/29/p354/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 29 Mar 2008 02:26:14 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/29/p354/</guid>
		<description><![CDATA[	ខ្ទើយ​ម្នាក់​យំ​នៅ​ក្នុង​បារ ។ អ្នក​ក្រឡុក​ស្រា​ឃើញ​ដូច្នេះ​ក៏​និយាយ​លួងលោម​និង​សួរ​ពី​ដំណើរ​ដើមទង ៖ ខ្ទើយ ៖ សង្សារ​របស់​ខ្ញុំ គេ​មិន​បាន​ស្រលាញ់​ខ្ញុំ​ស្មោះ​ទេ អ្នក​ក្រឡុក​ស្រា ៖ ហេតុអ្វី​ក៏​អ្នក​គិត​ថា គេ​មិន​ស្រលាញ់​អ្នក​ស្មោះ? ខ្ទើយ ៖ ពេល​ខ្ញុំ​ឈឺ​ជំងឺ​បន្តិចបន្តួច គេ​ក៏​មិន​មក​រក​ខ្ញុំ ព្រោះ​ខ្ញុំ​អស់​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​គេ​ហើយ អ្នក​ក្រឡុក​ស្រា ៖ ចុះ​អ្នក​ឈឺ​អ្វី​ទៅ? ខ្ទើយ ៖ ខ្ញុំ​កើត​ឫសដូងបាត

]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>ខ្ទើយ​ម្នាក់​យំ​នៅ​ក្នុង​បារ ។ អ្នក​ក្រឡុក​ស្រា​ឃើញ​ដូច្នេះ​ក៏​និយាយ​លួងលោម​និង​សួរ​ពី​ដំណើរ​ដើមទង ៖ ខ្ទើយ ៖ សង្សារ​របស់​ខ្ញុំ គេ​មិន​បាន​ស្រលាញ់​ខ្ញុំ​ស្មោះ​ទេ អ្នក​ក្រឡុក​ស្រា ៖ ហេតុអ្វី​ក៏​អ្នក​គិត​ថា គេ​មិន​ស្រលាញ់​អ្នក​ស្មោះ? ខ្ទើយ ៖ ពេល​ខ្ញុំ​ឈឺ​ជំងឺ​បន្តិចបន្តួច គេ​ក៏​មិន​មក​រក​ខ្ញុំ ព្រោះ​ខ្ញុំ​អស់​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​គេ​ហើយ អ្នក​ក្រឡុក​ស្រា ៖ ចុះ​អ្នក​ឈឺ​អ្វី​ទៅ? ខ្ទើយ ៖ ខ្ញុំ​កើត​ឫសដូងបាត
</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/29/p354/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>ចប់ហើយខ្ញុំ</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/24/p353/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/24/p353/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 24 Mar 2008 12:00:05 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/24/p353/</guid>
		<description><![CDATA[	ស្ត្រី​ម្នាក់​កំពុងតែច្រៀង ស្រាប់តែ​ពូ​បាត់​បាន​រិះគន់​នាង ទៅកាន់​ពូ​ម៉ៅ​ដែល​ឈរ​ពី​ក្រោយ​គាត់ ។
	ពូបាត់ ៖ សំឡេង​នាង​ពិបាក​ស្ដាប់ណាស់ តើ​លោក​ស្គាល់​នាងទេ?ពូម៉ៅ ៖ បាទ​នាង​ជា​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំពូបាត់ ៖ ឲ្យ​ខ្ញុំ​សុំទោស ការពិត​សំឡេង​នាង​ល្អ​ទេ តែ​ខ្ញុំ​ឆ្ងល់​ពីណា​គេ​​ជា​អ្នក​សរសេរ​បទ​ចំរៀង​ដូច​ឆ្គួត​អញ្ចឹងពូម៉ៅ ៖ បាទ​បទ​នឹង​ក៏​ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​សរសេរ​ដែរពូបាត់ ៖ ជួយផង! ជួយផង! ជួយផង! ជួយផង! ជួយផង!
	&nbsp;
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>ស្ត្រី​ម្នាក់​កំពុងតែច្រៀង ស្រាប់តែ​ពូ​បាត់​បាន​រិះគន់​នាង ទៅកាន់​ពូ​ម៉ៅ​ដែល​ឈរ​ពី​ក្រោយ​គាត់ ។</p>
	<p>ពូបាត់ ៖ សំឡេង​នាង​ពិបាក​ស្ដាប់ណាស់ តើ​លោក​ស្គាល់​នាងទេ?<br />ពូម៉ៅ ៖ បាទ​នាង​ជា​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ<br />ពូបាត់ ៖ ឲ្យ​ខ្ញុំ​សុំទោស ការពិត​សំឡេង​នាង​ល្អ​ទេ តែ​ខ្ញុំ​ឆ្ងល់​ពីណា​គេ​​ជា​អ្នក​សរសេរ​បទ​ចំរៀង​ដូច​ឆ្គួត​អញ្ចឹង<br />ពូម៉ៅ ៖ បាទ​បទ​នឹង​ក៏​ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​សរសេរ​ដែរ<br />ពូបាត់ ៖ ជួយផង! ជួយផង! ជួយផង! ជួយផង! ជួយផង!</p>
	<p>&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/24/p353/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>គ្រាន់តែ ២+២ មិនចេះដែរ!</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/20/p352/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/20/p352/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 20 Mar 2008 12:00:01 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/20/p352/</guid>
		<description><![CDATA[	ផ្លយ​ជា​សិស្ស​ម្នាក់​រៀន​ថ្នាក់ទី២ ​វាឆ្លាត ហើយ​ពូកែ​ទៀត ទាស់​តែ​វាមិន​សូវ​ដឹង​រឿង​រាក់ជ្រៅ ។ មាន​ថ្ងៃ​មួយ​នោះ​នៅ​ក្នុង​ថ្នាក់រៀន​អ្នក​គ្រូ​បាន​សួរ​ផ្លយ​ថា ៖ មើល​ផ្លយ​ ២+២ ត្រូវ​ជា​ប៉ុន្មាន?
	នៅ​ពេល​នេះ​ផ្លយ​ទៈតុ​ផាំង ហើយ​ក៏​ដើរ​ចេញ​ទៅ​ផ្ទៈ​បាត់​ទៅ ។ លុះ​ទៅ​ដល់​ផ្ទៈ​ម្ដាយ​វា​ក៏​សួរ​វា​ថា ៖ &quot;អាផ្លយ​ម្ដេច​ក៏ឯង​ចេញ​មក​ផ្ទៈ​លឿន​ម្លេះ​ថ្ងៃនេះ?&quot;
	ផ្លយ ៖ មិន​ដឹង​ជា​រៀន​ធ្វើ​អី​ទេម៉ែ បើ​គ្រូ​គ្រាន់តែ ២+២ ក៏​មកសួរ​ខ្ញុំដែរ ។
	ម្ដាយ ៖ អើ! ឯង​ធ្វើ​អញ្ចឹង​បាន​ត្រូវ​អាកូន!&nbsp;
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>ផ្លយ​ជា​សិស្ស​ម្នាក់​រៀន​ថ្នាក់ទី២ ​វាឆ្លាត ហើយ​ពូកែ​ទៀត ទាស់​តែ​វាមិន​សូវ​ដឹង​រឿង​រាក់ជ្រៅ ។ មាន​ថ្ងៃ​មួយ​នោះ​នៅ​ក្នុង​ថ្នាក់រៀន​អ្នក​គ្រូ​បាន​សួរ​ផ្លយ​ថា ៖ មើល​ផ្លយ​ ២+២ ត្រូវ​ជា​ប៉ុន្មាន?</p>
	<p>នៅ​ពេល​នេះ​ផ្លយ​ទៈតុ​ផាំង ហើយ​ក៏​ដើរ​ចេញ​ទៅ​ផ្ទៈ​បាត់​ទៅ ។ លុះ​ទៅ​ដល់​ផ្ទៈ​ម្ដាយ​វា​ក៏​សួរ​វា​ថា ៖ &quot;អាផ្លយ​ម្ដេច​ក៏ឯង​ចេញ​មក​ផ្ទៈ​លឿន​ម្លេះ​ថ្ងៃនេះ?&quot;</p>
	<p>ផ្លយ ៖ មិន​ដឹង​ជា​រៀន​ធ្វើ​អី​ទេម៉ែ បើ​គ្រូ​គ្រាន់តែ ២+២ ក៏​មកសួរ​ខ្ញុំដែរ ។</p>
	<p>ម្ដាយ ៖ អើ! ឯង​ធ្វើ​អញ្ចឹង​បាន​ត្រូវ​អាកូន!&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/20/p352/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>ចាញ់បាល់</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/07/p349/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/07/p349/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 07 Mar 2008 04:11:49 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/07/p349/</guid>
		<description><![CDATA[	ខែ​នេះ ជា​រដូវ​ប្រកួត​បាល់ទាត់&nbsp;។ ព្រឹក​ថ្ងៃនេះ​មាន​មនុស្ស​បី​នាក់​នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​មួយ&nbsp;។ ពីរ​នាក់​អាន​កាសែត ម្នាក់​មិន​មាន​កាសែត​អាន​គឺ​អង្គុយ​រង់ចាំ&nbsp;។ អ្នកមាន​កាសែត​អាន​ម្នាក់​ឆ្លើយឆ្លង​ជាមួយ​អ្នក​រង់ចាំ&nbsp;។
 អ្នក​រង់ចាំ	៖	បង អាន​ឲ្យ​ឮៗ ឲ្យ​ខ្ញុំ​ស្ដាប់​ផង&nbsp;បានទេ!
	 អ្នកអាន	៖	អាន​មិនបាន​ឮ​ទេ អស់កម្លាំង&nbsp;!
	 អ្នក​រង់ចាំ	៖	ម៉េច​បានជា​អស់កម្លាំង&nbsp;? យប់មិញ&#8230;&#8230;..
	 អ្នកអាន	៖	អត់​ចាញ់​កូន​ទេ&nbsp;! តែ​ចាញ់​បាល់&nbsp;!
	 អ្នក​រង់ចាំ	៖	អុញ​&#8230;&#8230;..&nbsp;!&nbsp;!&nbsp;!
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><font color="#000000">ខែ​នេះ ជា​រដូវ​ប្រកួត​បាល់ទាត់&nbsp;។ ព្រឹក​ថ្ងៃនេះ​មាន​មនុស្ស​បី​នាក់​នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​មួយ&nbsp;។ ពីរ​នាក់​អាន​កាសែត ម្នាក់​មិន​មាន​កាសែត​អាន​គឺ​អង្គុយ​រង់ចាំ&nbsp;។ អ្នកមាន​កាសែត​អាន​ម្នាក់​ឆ្លើយឆ្លង​ជាមួយ​អ្នក​រង់ចាំ&nbsp;។</font><br />
<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>អ្នក​រង់ចាំ</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	</font><font /><font>បង អាន​ឲ្យ​ឮៗ ឲ្យ​ខ្ញុំ​ស្ដាប់​ផង&nbsp;បានទេ</font><font /><font /><font>!</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>អ្នកអាន</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	</font><font /><font>អាន​មិនបាន​ឮ​ទេ អស់កម្លាំង&nbsp;</font><font /><font>!</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>អ្នក​រង់ចាំ</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	</font><font /><font>ម៉េច​បានជា​អស់កម្លាំង&nbsp;</font><font /><font>? </font><font /><font>យប់មិញ</font><font /><font><strong><font>&#8230;&#8230;..</font></strong></font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>អ្នកអាន</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	</font><font /><font>អត់​ចាញ់​កូន​ទេ&nbsp;</font><font /><font /><font>! </font><font /><font>តែ​ចាញ់​បាល់&nbsp;</font><font /><font /><font>!</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>អ្នក​រង់ចាំ</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	</font><font /><font>អុញ​</font><font /><font><strong><font>&#8230;&#8230;..</font></strong>&nbsp;!&nbsp;!&nbsp;!</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/07/p349/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>បោយ​នេះ​ចំ​មែន</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/05/p348/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/05/p348/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 05 Mar 2008 04:03:48 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/05/p348/</guid>
		<description><![CDATA[	បោយ​ជាទី​សំណព្វចិត្ត​របស់​លោក​ស័ក្ដិ ៥​ម្នាក់​បាន​រៀបចំ​បាយទឹក​ទទួល​ភ្ញៀវ​ចៅហ្វាយ&nbsp;។ រៀប​ដល់​ពេល​នឹង​ទទួលទាន​ទៅ​ហើយ លោក​ស័ក្ដិ​៥ បាន​ក្រឡេក​ឃើញ សម ស្លាបព្រា វា​មិនសូវ​ជា​ស្អាត​ក៏​ឲ្យ​បោយ​យក​ទៅ​លាង​ចេញ&nbsp;។ បោយ​ក៏​យក​ទៅ​លាង​យ៉ាង​ប្រញាប់ ហើយ​យក​មក​ឲ្យ​វិញ​តែ​ក្នុង​រយៈពេល​ខ្លី ព្រោះ​ពេលវេលា​ទទួលទាន​ដល់​ហើយ​ដោយ​ខំ​លាង​ឲ្យ​ស្អាត​ថែមទៀត​ផង&nbsp;។ ស្រាប់តែ​លោក​ស័ក្ដិ ៥ នៅ​មិន​ពេញចិត្ត​ទៀត &quot;​លាង​រួច​ហើយ​ឬ&nbsp;?​&quot; លោកនាយ​សួរ&nbsp;។ &quot;​បាទ&nbsp;!​&quot;  បោយ​ឆ្លើយ&nbsp;។ &quot;​អី​ក៏​លាង​លឿន​ម្ល៉េះ&nbsp;?&#8230;.ទៅ&nbsp;! យក​ទៅ​លាង​ម្ដងទៀត​&quot;&nbsp; លោក​នាយ​តប&nbsp;។ លុះដល់​ចាំ​បាត់​យូរ​ពេក លោក​នាយ​ក៏​ស្រែក &quot;​អ្ហែង​លាង​អី​ក៏​យូរ​ម្ល៉េះ អា​អើយ​អា&nbsp;!​&quot;&nbsp;។ &quot;​បាទ, លាង​ឆាប់​ពេក ខ្លាច​មិន​ស្អាត​ទាន&nbsp;!​&quot;&nbsp; បោយ​តប&nbsp;។

]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><font color="#000000">បោយ​ជាទី​សំណព្វចិត្ត​របស់​លោក​ស័ក្ដិ ៥​ម្នាក់​បាន​រៀបចំ​បាយទឹក​ទទួល​ភ្ញៀវ​ចៅហ្វាយ&nbsp;។ រៀប​ដល់​ពេល​នឹង​ទទួលទាន​ទៅ​ហើយ លោក​ស័ក្ដិ​៥ បាន​ក្រឡេក​ឃើញ សម ស្លាបព្រា វា​មិនសូវ​ជា​ស្អាត​ក៏​ឲ្យ​បោយ​យក​ទៅ​លាង​ចេញ&nbsp;។ បោយ​ក៏​យក​ទៅ​លាង​យ៉ាង​ប្រញាប់ ហើយ​យក​មក​ឲ្យ​វិញ​តែ​ក្នុង​រយៈពេល​ខ្លី ព្រោះ​ពេលវេលា​ទទួលទាន​ដល់​ហើយ​ដោយ​ខំ​លាង​ឲ្យ​ស្អាត​ថែមទៀត​ផង&nbsp;។ ស្រាប់តែ​</font><font color="#000000">លោក​ស័ក្ដិ ៥ </font>នៅ​មិន​ពេញចិត្ត​ទៀត <font color="#000000">&quot;​</font><font color="#000000">លាង​រួច​ហើយ​ឬ&nbsp;</font><font color="#000000">?​&quot; </font><font color="#000000">លោកនាយ​សួរ&nbsp;។ </font><font color="#000000">&quot;​</font><font color="#000000">បាទ&nbsp;</font><font color="#000000">!​&quot;  </font><font color="#000000">បោយ​ឆ្លើយ&nbsp;។ </font><font color="#000000">&quot;​</font><font color="#000000">អី​ក៏​លាង​លឿន​ម្ល៉េះ&nbsp;</font><font color="#000000">?<strong><font>&#8230;.</font></strong></font><font color="#000000">ទៅ&nbsp;</font><font color="#000000">! </font><font color="#000000">យក​ទៅ​លាង​ម្ដងទៀត​</font><font color="#000000">&quot;&nbsp; </font><font color="#000000">លោក​នាយ​តប&nbsp;។ លុះដល់​ចាំ​បាត់​យូរ​ពេក លោក​នាយ​ក៏​ស្រែក </font><font color="#000000">&quot;​</font><font color="#000000">អ្ហែង​លាង​អី​ក៏​យូរ​ម្ល៉េះ អា​អើយ​អា&nbsp;</font><font color="#000000">!​&quot;&nbsp;</font><font color="#000000">។ </font><font color="#000000">&quot;​</font><font color="#000000">បាទ</font><font color="#000000">, </font><font color="#000000">លាង​ឆាប់​ពេក ខ្លាច​មិន​ស្អាត​ទាន&nbsp;</font><font color="#000000">!​&quot;&nbsp; </font><font color="#000000">បោយ​តប&nbsp;។</font>
</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/05/p348/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>ក្លាយ​ជា​អ្នកមាន​ព្រោះតែ​បាល់</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/01/p347/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/01/p347/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 01 Mar 2008 03:58:42 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/01/p347/</guid>
		<description><![CDATA[	នាយ អាត ឡូម៉ា ក្លាយ​ទៅជា​ភ្នាក់ងារ​រើស​សំរាម​មាន​លើស​គេឯង​ក្នុង​ប្រទេស​អង់គ្លេស ក្រោយ​ពី​គេ​បាន​ធ្វើការ​នៅ​ពហុកីឡាដ្ឋាន​មួយ​កន្លែង​អស់​រយៈពេល​ជាង​ប្រាំ​ឆ្នាំ​មក&nbsp;។ មាន​ក្រុម​អ្នកកាសែត​ជាច្រើន​បាន​មក​សុំ​ជួប​សម្ភាស​ជាមួយ​នាយ អាត ក្រោយ​ពី​នាយ​បាន​ទទួលជោគជ័យ​ក្នុង​ការងារ&nbsp;។
 អ្នកកាសែត	៖	លោក អាត សូម​លោក​ជួយ​ប្រាប់​នូវ​ភាព​អាថ៌កំបាំង ដែល​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​ក្លាយ​ទៅជា​មហាសេដ្ឋី ឲ្យ​ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​ផង​បានទេ&nbsp;?
	 អាត ៖ អ្ហូ&nbsp;!&#8230;..​ងាយ​ដូច​បកចេក​អីចឹង&nbsp;! គឺ​វា​អីចេះ&nbsp;! ក្រុមបាល់ទាត់ &quot;​ប្លែកប៊ីន​&quot; លេង​បាល់​មិន​បាន​ល្អ​សោះ ម៉្លោះហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​ក្លាយ​ទៅជា​អ្នកមាន​ទៅ&nbsp;!
	 អ្នកកាសែត ៖	បើ​អីចឹង​លោក​លែង​ភ្នាល់បាល់​មែនទេ&nbsp;?
	 អាត ៖ មិនមែនទេ&nbsp;! ក្រុម​អ្នកគាំទ្រ​ក្រុមបាល់ទាត់ &quot;​ប្លែកប៊ីន​&quot; បាន​មក​មើល​បាល់ទាត់ ហើយ​ឃើញ​ក្រុម​របស់​ខ្លួន​ចាញ់​គេ​រាល់​លើក ហើយ​បាន​ហ៊ោ​ដេញ​គ្រវែង​នឹង​ដប​ទឹក​បរិសុទ្ធ ខ្ញុំ​ក៏បាន​ប្រមូល​រើស​យក​ដប​ទៅ​លក់​រាល់​ពេល ម៉្លោះហើយ​ទើបបាន​ខ្ញុំ​ក្លាយ​ជា​អ្នកមាន​បាន​៥​ឆ្នាំ​មកនេះ ខ្ញុំ​ប្រមូល​ប្រាក់​បាន​ច្រើន​លាន​ហើយ&nbsp;។
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><font color="#000000">នាយ អាត ឡូម៉ា ក្លាយ​ទៅជា​ភ្នាក់ងារ​រើស​សំរាម​មាន​លើស​គេឯង​ក្នុង​ប្រទេស​អង់គ្លេស ក្រោយ​ពី​គេ​បាន​ធ្វើការ​នៅ​ពហុកីឡាដ្ឋាន​មួយ​កន្លែង​អស់​រយៈពេល​ជាង​ប្រាំ​ឆ្នាំ​មក&nbsp;។ មាន​ក្រុម​អ្នកកាសែត​ជាច្រើន​បាន​មក​សុំ​ជួប​សម្ភាស​ជាមួយ​នាយ អាត ក្រោយ​ពី​នាយ​បាន​ទទួលជោគជ័យ​ក្នុង​ការងារ&nbsp;។</font><br />
<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>អ្នកកាសែត</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	</font><font /><font>លោក អាត សូម​លោក​ជួយ​ប្រាប់​នូវ​ភាព​អាថ៌កំបាំង ដែល​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​ក្លាយ​ទៅជា​មហាសេដ្ឋី ឲ្យ​ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​ផង​បានទេ&nbsp;</font><font /><font /><font>?</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>អាត ៖ អ្ហូ&nbsp;</font><font /><font>!<strong><font>&#8230;..</font></strong>​</font><font /><font>ងាយ​ដូច​បកចេក​អីចឹង&nbsp;</font><font /><font>! </font><font /><font>គឺ​វា​អីចេះ&nbsp;</font><font /><font>! </font><font /><font>ក្រុមបាល់ទាត់ </font><font /><font>&quot;​</font><font /><font>ប្លែកប៊ីន​</font><font /><font>&quot; </font><font /><font>លេង​បាល់​មិន​បាន​ល្អ​សោះ ម៉្លោះហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​ក្លាយ​ទៅជា​អ្នកមាន​ទៅ&nbsp;</font><font /><font>!</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>អ្នកកាសែត ៖</font><font /><font>	</font><font /><font>បើ​អីចឹង​លោក​លែង​ភ្នាល់បាល់​មែនទេ&nbsp;</font><font /><font>?</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>អាត ៖ មិនមែនទេ&nbsp;</font><font /><font>! </font><font /><font>ក្រុម​អ្នកគាំទ្រ​ក្រុមបាល់ទាត់ </font><font /><font>&quot;​</font><font /><font>ប្លែកប៊ីន​</font><font /><font>&quot; </font><font /><font>បាន​មក​មើល​បាល់ទាត់ ហើយ​ឃើញ​ក្រុម​របស់​ខ្លួន​ចាញ់​គេ​រាល់​លើក ហើយ​បាន​ហ៊ោ​ដេញ​គ្រវែង​នឹង​ដប​ទឹក​បរិសុទ្ធ ខ្ញុំ​ក៏បាន​ប្រមូល​រើស​យក​ដប​ទៅ​លក់​រាល់​ពេល ម៉្លោះហើយ​ទើបបាន​ខ្ញុំ​ក្លាយ​ជា​អ្នកមាន​បាន​៥​ឆ្នាំ​មកនេះ ខ្ញុំ​ប្រមូល​ប្រាក់​បាន​ច្រើន​លាន​ហើយ&nbsp;។</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/03/01/p347/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>ការងារ​សម្រាប់​ជនពិការ</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/02/28/p346/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/02/28/p346/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 28 Feb 2008 03:56:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/02/28/p346/</guid>
		<description><![CDATA[	មាន​ក្រុមហ៊ុន​ចិន​ថ្មី ទើប​តែ​បើក​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា ហើយ​គេ​បាន​សរសេរ​ចុះផ្សាយ​នៅ​លើ​ទំព័រ​កាសែត​ថា &quot;​ក្រុមហ៊ុន​យើងខ្ញុំ​ទើប​តែ​បង្កើត​ថ្មី ត្រូវការ​ជ្រើសរើស​បុគ្គលិក​ជា​ជន​ពិការ​សម្រាប់​ការងារ​ជា​តំណែង​ខ្ពស់ មាន​ប្រាក់ខែ​ខ្ពស់ ៥០០ ដុល្លារ ក្នុង​មួយ​ខែ និង​ប្រាក់​លើកទឹកចិត្ត​ទៅតាម​សេចក្ដីក្លាហាន​ព្យាយាម​&quot;&nbsp;។
 	គ្រាន់តែ​ឮ​ដំណឹង​នេះ មាន​ជន​ដែល​ពិការ​ដៃ ពិការ​ជើង ភ្នែក​&#8230;.​ជាច្រើន​យក​ប្រវត្តិរូប​មក​ដាក់​ព្រោងព្រាត&nbsp;។ នៅ​ពេល​ចប់​ស្រាប់តែ​ឃើញ​ជាប់​ជន​ពិការ​ម្នាក់ ម្នាក់ៗ​បាន​ទៅ​មើល​មុខ​អ្នក​ជាប់​ដើម្បី​ចង់​ដឹង​ថា អ្នក​ពិការ​នោះ​គឺ​គេ​ពិការ​យ៉ាង​ម៉េច​​បាន​ជា​ជាប់ ក៏​ស្រាប់តែ​ឃើញ​អ្នក​ជាប់​នោះ​ជា​មនុស្ស​ធម្មតា​ដូច​គេឯង​គ្មាន​ពិការ​អ្វី​សោះ ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​រាល់គ្នា​ខឹង និង​ឆ្ងល់​ជា​ខ្លាំង&nbsp;។
	 ក្រុម​ជន​ពិការ	៖	មើល​លោក​ប្រធាន​ក្រុមហ៊ុន តើ​ក្រុមហ៊ុន​របស់​លោក​ជ្រើសរើស​ដូចម្ដេច បានជា​ជាប់​មនុស្ស​ធម្មតា​គ្មាន​ពិការ​អ្វី​សោះ&nbsp;?
	 ប្រធាន​ក្រុមហ៊ុន៖	អូ&nbsp;! ក្រុមហ៊ុន​របស់​ខ្ញុំ​ជ្រើសរើស​បុគ្គលិក​នេះ ពុំ​មែន​ជ្រើសរើស​អ្នក​ដែល​ពិការ​រាងកាយ​ទេ គឺ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ជ្រើសរើស​បុគ្គលិក​ណា​ដែល​មាន​ឈ្មោះថា &quot;​ពិការ​&quot; សម្រាប់​ធ្វើ​ការងារ​ឲ្យ​ត្រូវ​តាម​ហុងស៊ុយ​របស់ខ្ញុំ&nbsp;!
	 ក្រុម​ជន​ពិការ	៖	&#8230;..&nbsp;!
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><font color="#000000">មាន​ក្រុមហ៊ុន​ចិន​ថ្មី ទើប​តែ​បើក​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា ហើយ​គេ​បាន​សរសេរ​ចុះផ្សាយ​នៅ​លើ​ទំព័រ​កាសែត​ថា </font><font>&quot;​</font><font color="#000000">ក្រុមហ៊ុន​យើងខ្ញុំ​ទើប​តែ​បង្កើត​ថ្មី ត្រូវការ​ជ្រើសរើស​បុគ្គលិក​ជា​ជន​ពិការ​សម្រាប់​ការងារ​ជា​តំណែង​ខ្ពស់ មាន​ប្រាក់ខែ​ខ្ពស់ ៥០០ ដុល្លារ ក្នុង​មួយ​ខែ និង​ប្រាក់​លើកទឹកចិត្ត​ទៅតាម​សេចក្ដីក្លាហាន​ព្យាយាម​</font><font>&quot;&nbsp;</font><font color="#000000">។</font><br />
<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>	</font><font /><font>គ្រាន់តែ​ឮ​ដំណឹង​នេះ មាន​ជន​ដែល​ពិការ​ដៃ ពិការ​ជើង ភ្នែក​</font><font /><font><strong><font>&#8230;.​</font></strong></font><font /><font>ជាច្រើន​យក​ប្រវត្តិរូប​មក​ដាក់​ព្រោងព្រាត&nbsp;។ នៅ​ពេល​ចប់​ស្រាប់តែ​ឃើញ​ជាប់​ជន​ពិការ​ម្នាក់ ម្នាក់ៗ​បាន​ទៅ​មើល​មុខ​អ្នក​ជាប់​ដើម្បី​ចង់​ដឹង​ថា អ្នក​ពិការ​នោះ​គឺ​គេ​ពិការ​យ៉ាង​ម៉េច​​បាន​ជា​ជាប់ ក៏​ស្រាប់តែ​ឃើញ​អ្នក​ជាប់​នោះ​ជា​មនុស្ស​ធម្មតា​ដូច​គេឯង​គ្មាន​ពិការ​អ្វី​សោះ ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​រាល់គ្នា​ខឹង និង​ឆ្ងល់​ជា​ខ្លាំង&nbsp;។</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>ក្រុម​ជន​ពិការ</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	</font><font /><font>មើល​លោក​ប្រធាន​ក្រុមហ៊ុន តើ​ក្រុមហ៊ុន​របស់​លោក​ជ្រើសរើស​ដូចម្ដេច បានជា​ជាប់​មនុស្ស​ធម្មតា​គ្មាន​ពិការ​អ្វី​សោះ&nbsp;</font><font /><font>?</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>ប្រធាន​ក្រុមហ៊ុន៖</font><font /><font>	</font><font /><font>អូ&nbsp;</font><font /><font>! </font><font /><font>ក្រុមហ៊ុន​របស់​ខ្ញុំ​ជ្រើសរើស​បុគ្គលិក​នេះ ពុំ​មែន​ជ្រើសរើស​អ្នក​ដែល​ពិការ​រាងកាយ​ទេ គឺ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ជ្រើសរើស​បុគ្គលិក​ណា​ដែល​មាន​ឈ្មោះថា </font><font /><font>&quot;​</font><font /><font>ពិការ​</font><font /><font>&quot; </font><font /><font>សម្រាប់​ធ្វើ​ការងារ​ឲ្យ​ត្រូវ​តាម​ហុងស៊ុយ​របស់ខ្ញុំ&nbsp;</font><font /><font>!</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>ក្រុម​ជន​ពិការ</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	<strong><font>&#8230;..</font>&nbsp;</strong>!</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/02/28/p346/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>តម្លៃ​ វត្ថុបុរាណ</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/02/26/p345/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/02/26/p345/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 26 Feb 2008 03:10:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/02/26/p345/</guid>
		<description><![CDATA[	ក្រោយពី​មាន​ទីកន្លែង​ភ្នាល់បាល់​នៅ​ក្នុង​ស្រុកខ្មែរ​មក ធ្វើ​ឲ្យ​យុវជន​សិស្សសាលា មានការ​ជក់ចិត្ត​នឹង​ចាក់បាល់​យ៉ាង​ខ្លាំង&nbsp;។
 	សុក គឺជា​សិស្ស​ម្នាក់​ដែល​ចូលចិត្ត​លេងបាល់ និង យក​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ក្នុង​ផ្ទះ​ទៅ​លក់​ជាប្រចាំ&nbsp;។ ក្រោយមក​គេ​ក៏បាន​លួច​យក​ថូ​ផ្កា​បុរាណ​មួយ​ពី​ក្នុង​ផ្ទះ​ទៅ​លក់ ដើម្បី​យក​ប្រាក់​ចាក់បាល់&nbsp;។
	 សុក	៖	អត់ទោស&nbsp;! លោក​ថៅកែ ទីកន្លែង​នេះ​គឺជា​កន្លែង​ទិញ-លក់​វត្ថុបុរាណ​មែនទេ&nbsp;?
	ថៅកែ	៖	មែន តើ​មានការ​អ្វី&nbsp;?
	 សុក	៖	ខ្ញុំ​ចង់​លក់​ថូ​ផ្កា​នេះ​មួយ ដែល​ទិញ​នៅ​សម័យ​បុរាណ​ចិន តើ​តម្លៃ​ប៉ុន្មាន&nbsp;?
	 ថៅកែ	៖	៣៥ ដុល្លារ&nbsp;។
	 សុក	៖	ដូចជា​ថោក​ពេក​ហើយ ថូ​ផ្កា​នេះ​ធំ​ហើយ​ស្អាត​នៅ​ថ្មី តើ​ម៉េច​ក៏​ថោក​ម្ល៉េះ&nbsp;?
	ថៅកែ	៖	ដោយ​សារ​តែ​ស្អាត និង​ថ្មី​ហើយ បានជា​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ថោក​ពីព្រោះ​វា​ពុំ​ទាន់​ចូល​ជា​ស្តង់ដារ​ជា​វត្ថុបុរាណ&nbsp;។
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><font color="#000000">ក្រោយពី​មាន​ទីកន្លែង​ភ្នាល់បាល់​នៅ​ក្នុង​ស្រុកខ្មែរ​មក ធ្វើ​ឲ្យ​យុវជន​សិស្សសាលា មានការ​ជក់ចិត្ត​នឹង​ចាក់បាល់​យ៉ាង​ខ្លាំង&nbsp;។</font><br />
<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>	</font><font /><font>សុក គឺជា​សិស្ស​ម្នាក់​ដែល​ចូលចិត្ត​លេងបាល់ និង យក​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ក្នុង​ផ្ទះ​ទៅ​លក់​ជាប្រចាំ&nbsp;។ ក្រោយមក​គេ​ក៏បាន​លួច​យក​ថូ​ផ្កា​បុរាណ​មួយ​ពី​ក្នុង​ផ្ទះ​ទៅ​លក់ ដើម្បី​យក​ប្រាក់​ចាក់បាល់&nbsp;។</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>សុក</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	</font><font /><font>អត់ទោស&nbsp;</font><font /><font /><font>! </font><font /><font>លោក​ថៅកែ ទីកន្លែង​នេះ​គឺជា​កន្លែង​ទិញ</font><font /><font /><font>-</font><font /><font>លក់​វត្ថុបុរាណ​មែនទេ&nbsp;</font><font /><font /><font>?</font></p>
	<p align="left"><font color="#000000" /><font /><font>ថៅកែ</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	</font><font /><font>មែន តើ​មានការ​អ្វី&nbsp;</font><font /><font>?</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>សុក</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	</font><font /><font>ខ្ញុំ​ចង់​លក់​ថូ​ផ្កា​នេះ​មួយ ដែល​ទិញ​នៅ​សម័យ​បុរាណ​ចិន តើ​តម្លៃ​ប៉ុន្មាន&nbsp;</font><font /><font>?</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>ថៅកែ</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	</font><font /><font>៣៥ ដុល្លារ&nbsp;។</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>សុក</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	</font><font /><font>ដូចជា​ថោក​ពេក​ហើយ ថូ​ផ្កា​នេះ​ធំ​ហើយ​ស្អាត​នៅ​ថ្មី តើ​ម៉េច​ក៏​ថោក​ម្ល៉េះ&nbsp;</font><font /><font>?</font></p>
	<p align="left"><font color="#000000" /><font /><font>ថៅកែ</font><font /><font>	</font><font /><font>៖</font><font /><font>	</font><font /><font>ដោយ​សារ​តែ​ស្អាត និង​ថ្មី​ហើយ បានជា​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ថោក​ពីព្រោះ​វា​ពុំ​ទាន់​ចូល​ជា​ស្តង់ដារ​ជា​វត្ថុបុរាណ&nbsp;។</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://trajoke.blogsome.com/2008/02/26/p345/feed/</wfw:commentRss>
	</item>
		<item>
		<title>អ្នកជម្ងឺធ្មេញ</title>
		<link>http://trajoke.blogsome.com/2008/02/24/p344/</link>
		<comments>http://trajoke.blogsome.com/2008/02/24/p344/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 24 Feb 2008 03:10:49 +0000</pubDate>
		<dc:creator>trajoke</dc:creator>
		
	<category>សំណើច</category>
		<guid>http://trajoke.blogsome.com/2008/02/24/p344/</guid>
		<description><![CDATA[	ពូ​ម្នាក់​ត្រូវ​ទៅ​ជួប​គ្រូពេទ្យធ្មេញ​ពេល​ព្រឹក​មួយ ឯ​មន្ទីរពេទ្យ​ធ្មេញ​នៅ​ភ្នំពេញ&nbsp;។ លោកគ្រូពេទ្យ បាន​សុំ​ឲ្យ​គាត់​ហា​មាត់​ដើម្បី​ត្រួតពិនិត្យ​ធ្មេញ​សិន​មុននឹង​ចាត់ចែង​ត្រូវ​ធ្វើអ្វី​បន្ត​ទៀត&nbsp;។ គ្រាន់តែ​គាត់​ហា​មាត់​ភ្លាម​ឃើញ​មាន​កាកសំណល់​អាហារ​ពី​ល្ងាច​ជាប់​ធ្មេញ​ស្អេក តែ​មិន​ហ៊ាន​ថា​អី​ទេ​ខ្លាច​គាត់​អន់ចិត្ត ទើប​ដក​លុយ​ពី​ហោប៉ៅ​ខោ​មួយ​ដុល្លារ​ហុច​ឲ្យ ៖ &quot;​ណេះ​លោកពូ&nbsp;! យក​ទៅ​ទិញ​អំពៅសាង​ហូប​សិន​ទៅ សឹម​មក​ជួប​ខ្ញុំ​ម្ដងទៀត​ណា​ចា៎ះ​&quot;&nbsp;។
 	ពូ​គាត់​បាន​មួយ​ដុល្លារ​ក៏​នឹក​ថា ៖ &quot;​លោកគ្រូពេទ្យ​នេះ​ចិត្តល្អ​ណាស់ បាន​ឲ្យ​អញ​មួយ​ដុល្លារ​ទៅ​ហូប​អំពៅសាង​&quot;&nbsp;។
	 	មួយសន្ទុះ​គាត់​ត្រឡប់មកវិញ លោកគ្រូពេទ្យ​បាន​ហៅ​ឱ្យ​គាត់​ចូល​ជួប ហើយ​អោយ​អង្គុយ​ស្រួលបួល​ទើប​ឱ្យ​គាត់​ហា​មាត់​ពិនិត្យ​ធ្មេញ​ម្ដងទៀត ស្រាប់តែ​គ្រូពេទ្យ​ចាប់ផ្ដើម​លាន់មាត់ &quot;​អ៊ូយ&nbsp;! លើស​ដើម&nbsp;! ខ្ញុំ​ឲ្យ​មួយ​ដុល្លារ​ទៅ​ទិញ​អំពៅសាង​ហូប ម៉េច​បាន​ជា​ទៅ​ទិញ​ត្រាវ​ហូប​វិញ​អញ្ចឹង​ពូ&nbsp;?​&quot; គាត់​តប​ថា &quot;​ព្រឹក​អញ្ចឹង​ហូប​អំពៅ​សាង​ម៉េច​នឹង​បាត់​ឃ្លាន ពូ​ឃើញ​ត្រាវ​វា​ថោកជាង​ក៏​ទិញ​ហូប​ទៅ​&quot;&nbsp;។
	 	គ្រូពេទ្យ​នឹកក្នុងចិត្ត​ថា &quot;​ឱ​អាត្មា​អញ​កម្មក្រាស់​ម៉្លេះ&nbsp;! ឲ្យ​ទៅ​ស៊ី​អំពៅសាង​ទៅ ក្រែង​នឹង​បាន​សម្រាល​ទុក្ខ​ខ្លះ គាត់​ទៅ​ពួយ​ត្រាវ​រឹតតែ​ឲ្យ​ឯង​វេទនា​ថែមទៀត​&quot;&nbsp;។
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><font color="#000000">ពូ​ម្នាក់​ត្រូវ​ទៅ​ជួប​គ្រូពេទ្យធ្មេញ​ពេល​ព្រឹក​មួយ ឯ​មន្ទីរពេទ្យ​ធ្មេញ​នៅ​ភ្នំពេញ&nbsp;។ លោកគ្រូពេទ្យ បាន​សុំ​ឲ្យ​គាត់​ហា​មាត់​ដើម្បី​ត្រួតពិនិត្យ​ធ្មេញ​សិន​មុននឹង​ចាត់ចែង​ត្រូវ​ធ្វើអ្វី​បន្ត​ទៀត&nbsp;។ គ្រាន់តែ​គាត់​ហា​មាត់​ភ្លាម​ឃើញ​មាន​កាកសំណល់​អាហារ​ពី​ល្ងាច​ជាប់​ធ្មេញ​ស្អេក តែ​មិន​ហ៊ាន​ថា​អី​ទេ​ខ្លាច​គាត់​អន់ចិត្ត ទើប​ដក​លុយ​ពី​ហោប៉ៅ​ខោ​មួយ​ដុល្លារ​ហុច​ឲ្យ ៖ </font><font>&quot;​</font><font color="#000000">ណេះ​លោកពូ&nbsp;</font><font>! </font><font color="#000000">យក​ទៅ​ទិញ​អំពៅសាង​ហូប​សិន​ទៅ សឹម​មក​ជួប​ខ្ញុំ​ម្ដងទៀត​ណា​ចា៎ះ​</font><font>&quot;&nbsp;</font><font color="#000000">។</font><br />
<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>	</font><font /><font>ពូ​គាត់​បាន​មួយ​ដុល្លារ​ក៏​នឹក​ថា ៖ </font><font /><font>&quot;​</font><font /><font>លោកគ្រូពេទ្យ​នេះ​ចិត្តល្អ​ណាស់ បាន​ឲ្យ​អញ​មួយ​ដុល្លារ​ទៅ​ហូប​អំពៅសាង​</font><font /><font>&quot;&nbsp;</font><font /><font>។</font></p>
	<p align="left"> <font color="#000000" /><font /><font>	</font><font /><font>មួយសន្ទុះ​គាត់​ត្រឡប់មកវិញ លោកគ្រូពេទ្យ​បាន​ហៅ​ឱ្យ​គាត់​ចូល​ជួប ហើយ​អោយ​អង្គុយ​ស្រួលបួល​ទើប​ឱ្យ​គាត់​ហា​មាត់​ពិនិត្យ​ធ្មេញ​ម្ដងទៀត ស្រាប់តែ​គ្រូពេទ្យ​ចាប់ផ្ដើម​លាន់មាត់ </font><font /><font>&quot;​</font><font /><font>អ៊ូយ&nbsp;</font><font /><font>! </font><font /><font>លើស​ដើម&nbsp;</font><font /><font>! </font><font /><font>ខ្ញុំ​ឲ្យ​មួយ​ដ